நான்காயிரம் அமுதத் திரட்டு

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 8 - 1

2012-01-12T20:08:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து

எட்டாம் திருமொழி - பொன்னியல்
(அச்சோப்பருவம் - அணைத்துக்கொள்ள அழைத்தல்)
கலித்தாழிசை

பாடல் - 1

குறிப்பு: இப்பாடலை இருமுறை சேவிக்க வேண்டும்!

பொன்னியல் கிண்கிணி சுட்டி புறம்கட்டி*
தன்னிய லோசை சலஞ்சல னென்றிட*
மின்னியல் மேகம் விரைந்தெதிர் வந்தாற்போல்*
என்னிடைக்கோட்டரா அச்சோவச்சோ எம்பெருமான்! வாரா அச்சோவச்சோ.

பதவுரை:

என்னது இது, பெரியாழ்வார் அச்சோ அச்சோ ன்னு சொல்றாரே; குட்டிக் கண்ணனுக்கு என்னாச்சோன்னுட்டு பதறாதீங்க.

இறைவனைக் குழந்தையாப் பாவிக்கிற நம்ம பெரியாழ்வார், அக்குழந்தைத் தன்னை அணைத்துக்கொள்ள அழைக்கிறார்.

அச்சோப்பருவத்தின் முதற்பாடல், இந்தப்பாடலில் பொன்னியல், மின்னியல், தன்னியல் அப்படின்னு வருது. இயல் - ஒரு வகையான அறிவியில் ன்னு பள்ளியோடத்துல படிச்சிருப்போம். கணிதவியல், இயற்பியல், வேதியியல், சமூகவியல், வணிகவியல், பொருளியல், உயிரியல், பயிரியல், ஒளியியல், ஒலியியல்.... இப்படி ஏகப்பட்ட இயல் இருக்கு. அதுக்குப் பக்கம் பக்கமா, வகை வகையா புத்தகம் வேற.

ஆனா, இங்க வந்திருக்கிற இயலுக்கு ஒரே வார்த்தையிலதான் அர்த்தம்; ஆனா வேற வேற பொருள், அது வருகின்ற இடத்துக்கேத்த மாதிரி. புரியலயா..

இயல் - இயல்பு(nature), ஒத்தல்(resemble), தகுதி. இதுதான் அர்த்தம் என்று கிடையாது. தான் சேர்கின்ற வார்த்தைக்கேற்ப பொருள் உடையது.

பொன்னியல் - பொன்னாலான, பொன்னால் செய்யப்பட்ட
தன்னியல் - தன்னுடைய இயல்பான செயல்
மின்னியல் - மின்னலை உடைய

பொன்னியல் கிண்கிணி சுட்டி புறம் கட்டி - பொன்னால் செய்யப்பட்ட கிண்கிணி, நெற்றிச்சுட்டி ஆகியவற்றை அணிந்து -- என்னது இது, பெரியாழ்வார் உச்சந்தலைக்கும் உள்ளங்காலுக்கும் முடிச்சு போடறாரே! ;-)

தன்னியல் ஓசை சலஞ்சலன் என்றிட - முதல் அடியில் உள்ளவற்றில் சல சலன்னு ஓசை செய்யக்கூடியது எது? கிண்கிணி. கிண்கிணி தன் இயல்பான சலன் சலன் னு ஓசை செய்திடுதாம்...

மின்னியல் மேகம் விரைந்தெதிர் வந்தாற் போல் - மின்னலைக் கொண்ட மேகம் வேகமாக விரைந்து வந்ததைப் போல

மின்னியல் மேகம் - மின்னலை உடைய மேகம். மின்னல் எப்படி உண்டாகிறது?? நான் இப்ப ஏதாவது நேர் மின்னூட்டம், எதிர் மின்னூட்டம் ன்னு சொன்னா, பின்னூட்டத்துல என்னைய கண்ணபிண்ணா னு வைவாங்க... சோ, நாம பாட்டுக்கு பாட்டை பாப்போம். நீரோ, பனித்துளியோ நிறைந்த மேகத்துலதான் மின்னல் உண்டாகும். வறண்ட மேகம் வெண்மையா இருக்கும். நீருண்ட மேகம் கருப்பா இருக்கும். இப்ப எளிமையா புரிஞ்சுடும்.

மேகம் கருநிறம். மின்னல் பொன்னிறம். கருமேகம் கண்ணனுக்கும், பொன்மின்னல் கண்ணனின் அணிகலனுக்கும் ஒப்புமையாகும்.

என் இடைக்கு ஓட்டரா அச்சோவச்சோ எம்பெருமான்! வாரா அச்சோவச்சோ - பொன்னாபரணம் அணிந்த கார்முகில் வண்ணா, என் குலதெய்வமே! என் இடையில் அமர்ந்து கொள்ள ஓடோடி வருவாயாக! விரைந்தோடி வந்து என்னை அணைத்துக்கொள்வாய் என் ஐயனே!

குழந்தைகள் நன்றாக நடக்கத் துவங்குகின்ற நாட்களில், அவர்கள் மெதுவாக நடப்பதில்லை. குடு குடுவென அடுத்தடுத்த அடிகளை விரைவாக எடுத்து வைப்பர். அதனால் தான், விரைந்தெதிர் வந்தாற்போல் ன்னு பெரியாழ்வார் குறிப்பிடுகிறார்.

பொருளுரை:

பொன்னலான கிண்கிணிகள் சலசலக்க, பொன்சுட்டி அணிந்த கார்முகில் வண்ணா, மின்னல் கொண்ட மேகம் விரைந்து எதிரே வந்ததைப் போல, ஓடி வந்து என் இடையில் அமர்ந்துகொள்வாயாக! எம்பெருமானே என்னை வந்து அணைத்துக் கொள்வாயாக!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 11

2011-08-06T07:42:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 11

குறிப்பு: இப்பாடலை இருமுறை சேவிக்க வேண்டும்.

ஆயர்குலத்தினில் வந்து தோன்றிய அஞ்சனவண்ணன்தன்னை*
தாயர்மகிழ ஒன்னார்தளரத் தளர்நடை நடந்ததனை*
வேயர் புகழ்விட்டு சித்தன் சீரால் விரித்தன உரைக்கவல்லார்*
மாயன் மணிவண்ணன் தாள்பணியும் மக்களைப் பெறுவர்களே.

பொருள்:

ஆயர்குலத்தினில் வந்து தோன்றிய அஞ்சனவண்ணன்தன்னை- மேன்மை மிகுந்த ஆயர் குலத்தில் வந்து வளர்ந்த கரியமை வண்ணனை,

தாயர்மகிழ ஒன்னார்தளரத் தளர்நடை நடந்ததனை- தாயர் மகிழ, ஒன்னார் தளரத் தளர்நடை நடந்ததை~ ஆயர்குடியில் உள்ள அத்தனைப் பெண்களுக்கும், கண்ணன் அவர்கள் வீட்டுப்பிள்ளை. தாய்மார்கள் மனம் பெருமகிழ்ச்சி அடையவும், பகைவர்கள் அஞ்சி நடுங்கும் வண்ணம் தளர்நடை நடந்த அழகினை

வேயர் புகழ்விட்டு சித்தன் சீரால் விரித்தன உரைக்கவல்லார்- அந்தணக்குடியில் பிறந்த, புகழ்மிகுந்த விட்டுசித்தன் என்னும் திருநாமமுடைய பெரியாழ்வார் அவர்கள் பெருமையுடன் சொல்லிய இந்த பாடல்களை மனமுவந்த கூறுபவர்கள்

மாயன் மணிவண்ணன் தாள்பணியும் மக்களைப் பெறுவர்களே- கரியமாலவன், மணிவண்ணனின் திருத்தாளினை வணங்கக்கூடிய மக்களைப் பெறுவார்கள்.

பக்தியும், அன்பும்:

பக்தி என்கிற உணர்வு மிகவும் பெருமை மிகுந்தது. மரியாதை செலுத்தக் கூடியது. எல்லோர்க்கும் அந்த உணர்வு வந்துவிடாது. இறைவன்பால் பக்தி செலுத்தக்கூட, இறைவனின் திருவருள் வேண்டும். மானுடனாய் பிறந்த நாம் எத்தனையோ கேளிக்கைகளில் மனம் செலுத்துகிறோம். நிலையில்லாதவற்றின் மேல் பற்றுக் கொள்கிறோம். கோபம், பொறாமை, வஞ்சனை, பேராசை,கர்வம் போன்ற தீய எண்ணங்களுக்கு இடமளித்து நம்மை நாமே தாழ்த்திக் கொள்கிறோம். முதலில் பேராசை, அது நிறைவேறாத நிலையில் பொறாமை, பொறாமையின் விளைவு கோபக்கனலில் நம்மை நாமே அழித்துக் கொள்ளுதல். நம்முள் இருக்கும் இத்தகைய தீயனவற்றை எல்லாம் வெளியேற்றி, மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்த வல்லது, பக்தி.

பக்தியின் சாரம் சாந்தம், கருணை, பணிவு, மனஅடக்கம். சாந்தமும், கருணையும் உள்ளவர்கள் உள்ளம் என்றும் நிம்மதியில் திளைக்கிறது.மனிதர்கள் வாழும் காலம் வரை இன்பமுடன் இருக்க ஆதாரமே மனநிம்மதி தானே. மனம் நிம்மதி அடைய உள்ளத்தில் பக்தி இருக்க வேண்டும். நம்முடைய பக்தியானது உயர்வானதாக இருக்க வேண்டும். பக்தி என்பதே பேரன்புதானே.

அன்பு:

அன்பின் பரிமாணங்கள்தான் ஆசை, நட்பு, நேசம், காதல், பாசம், பக்தி, மரியாதை, இரக்கம். எத்தனைப் பெயர் வைத்தாலும் அன்பு என்பது ஒன்றே. கொள்கலனின் வடிவம் பெறும் திரவம் போல, அன்பு செலுத்தும் பொருளுக்கேற்ப அதன் பரிமாணம் மாறும். ஆனால் அன்பு மாறாது. ஆகவே, சக உயிரினங்கள் பால் அன்பு செலுத்துவோம்; உயர்வானவற்றின் மேல் அன்பு செலுத்துவோம்; உண்மையான அன்பு செலுத்துவோம். என்றென்றும் இன்பமெய்த உள்ளத்தில் அன்பு என்னும் தீபத்தை ஏற்றுவோம். அன்பானது பகிரும் போதுதான் பலமடங்காகப் பெருகும். அன்பு நிறைந்தோர் நெஞ்சில் அமைதி என்றும் நீங்காமல் நிலைத்திருக்கும்.

பதவுரை:

ஆயர்குடியில் வளர்ந்து வந்த அஞ்சனவண்ணன், தன் தாய்மார்கள் மனம் மகிழவும், பகைவர்கள் மனம் அஞ்சும்படியாயும் தளர்நடை நடந்ததை, புகழ்மிகுந்த, அந்தணர் குடியில் பிறந்த விஷ்ணுசித்தன் பெருமையுடன் விவரித்துக்கூறிய பாடல்களை மனமுவந்து கூறுபவர்கள், மாயவன், மணிவண்ணனின் திருத்தாளினைப் பணியக்கூடிய மக்களைப் பெறுவார்கள்.

அடிவரவு:

தொடர் செக்கர் மின்னுக் கன்னல் முன்னல் ஒருகாலில் படர் பக்கம் வெண் திரை ஆயர் பொன்.

பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 10

2011-08-06T07:37:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து

ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 10

திரைநீர்ச் சந்திரமண்டலம் போல் செங்கண்மால் கேசவன்* தன்
திருநீர் முகத்துத் துலங்குசுட்டி திகழ்ந்தெங்கும் புடைபெயர*
பெருநீர்த்திரையெழு கங்கையிலும் பெரியதோர் தீர்த்தபலம்
தருநீர்* சிறுச்சண்ணம் துள்ளம் சோரத் தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

திரைநீர்ச் சந்திரமண்டலம் போல் செங்கண்மால் கேசவன்* தன்- அலைகடல்நீரில் தெரியும் உதயசந்திரனைப் போல, செந்தாமரை இதழ்களைப் போன்று சிவந்த நிறமுடைய கண்களை உடைய திருமால், கேசவன் தன்னுடைய (திரை -அலைகடல்; சந்திரமண்டலம் -சந்திரன்; செங்கண்மால் - சிவந்த கண்களையுடைய மாலவன்; கேசவன்-தலைவன் )

திருநீர் முகத்துத் துலங்குசுட்டி திகழ்ந்தெங்கும் புடைபெயர- திரு நீர் முகத்தில் துலங்கும் சுட்டியானது, திகழ்ந்து எங்கும் புடை பெயர;

(திரு - அழகு, நீர் - இயல்பு, குணம், நிலை; துலங்குசுட்டி - தொங்கி ஆடும் நெற்றிச்சுட்டி; துலங்குதல் - பிரகாசித்தல்; திகழ்ந்து - மின்னுதல்~ மின்னி, ஒளிவீசி; புடைபெயர- அசைதல், அசைந்தாட)
குட்டிக்கண்ணனின் முகம் இயல்பாகவே பேரழகு மிக்கதாகவும், ஒளிவீசக்கூடியதாகவும் இருக்கின்றது. அலைகடலானது, இரவில் கருமையாக இருந்தாலும், அது அடர் கருமையாக இருக்காது. தன் மேல் வீசும் நிலவொளியினால், அக்கடல் ஒரு விதமான பிரகாசத்துடன் இருக்கும். இரவில் கடலினைப் பிரகாசப்படுத்த, பொலிவான தேஜஸைக் கொடுக்க நிலவொளித் தேவைப்படுகிறது. ஆனால் கண்ணனுக்கு, அவை எதுவும் தேவை இல்லை. அவனுடைய முகம் இயல்பாகவே பொலிவுடன் விளங்கும்.

அத்தகைய திருமுகத்தில் விலையுர்ந்த, நேர்த்தியான மணிகளால் செய்யப்பட்ட நெற்றிச்சுட்டியானது, அவன் அசைந்து அசைந்து நடக்கும் போது, அச்சுட்டியும் சேர்ந்து அசைந்தாடி, எங்கும் தன் ஒளியினைப் பரவச் செய்கின்றது.

உயர்ந்த, தரமான மணிகளானது, இயல்பாகவே பொலிவானதாகும். அவை, திருமாலின் முகத்தில் இருக்கும் போது, அவனுடலின் பிரகாசத்தால் அவை மென்மேலும் பொலிவுபெறுகின்றன. அவ்வொளியானது, எல்லாத்திக்கிலும் பரவுகின்றன.

பெருநீர்த்திரையெழு கங்கையிலும் பெரியதோர் தீர்த்தபலம் தருநீர் - பெருநீர்த் திரை எழுக்கூடிய கங்கையின் தீர்த்தம் தரக்கூடியதைக்காட்டிலும் மிகப்பெரும் புண்ணியம் தரக்கூடியதான நீர்... எந்த நீர்?

பெரிய, பெரிய அலைகள் எழக்கூடிய கங்கை நீரைக்காட்டிலும், மாபெரும் புண்ணியம் தரக்கூடிய நீரினை

சிறுச்சண்ணம் துள்ளம் சோரத் தளர்நடைநடவானோ- குழந்தைக்கண்ணனின் சிறு ஆண்குறியினின்று வெளியேறும் நீரானது சிறுசிறு துளிகளாகச் சிந்தத் தளர்நடை நடவானோ
(சண்ணம் - ஆண்குறி; துள்ளம் - துளி, சொட்டு)

பதவுரை:

அலைகடலின் மத்தியில் இருக்கும் சந்திரனைப் போல, கார்முகில் வண்ணனின் முகத்தில் அமைந்துள்ள நெற்றிச்சுட்டி நாற்புறமும் தன் ஒளியினைப் பரப்பி, கண்ணனுடன் சேர்ந்தாட, கங்கையினும் புனிதமாய, குழந்தைக் கண்ணனின் சிறுநீர் சொட்டு சொட்டாக வீழ சிவந்த கண்களையுடைய மாலவன், கேசவன் தளர்நடை நடப்பானாக!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 9

2011-08-05T07:35:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 9

வெண்புழுதி மேல் பெய்து கொண்டளைந்ததோர் வேழத்தின் கருங்கன்று போல்*
தெண் புழுதியாடித் திரிவிக்கிரமன் சிறுபுகர் படவியர்த்து*
ஒண்போதலர் கமலச் சிறுக்காலுறைத்து ஒன்றும் நோவாமே*
தண்போது கொண்டதவிசின் மீதே தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

வெண்புழுதி மேல் பெய்து கொண்டளைந்ததோர் வேழத்தின் கருங்கன்று போல்- வெண்மையான, மணல் புழுதியினைத் தன் மேல் வாரி இறைத்துக் கொண்டு, அந்த மணலிலேயே உருண்டு, புரண்டு அனுபவித்து விளையாடி மகிழும், சிறிய யானைக்குட்டியினைப் போல (வெண்புழுதி - வெண்மையான புழுதி; அளை - அனுபவித்தல், மகிழ்தல், விளையாடுதல்; வேழம் - யானை)

தெண் புழுதியாடித் திரிவிக்கிரமன் சிறுபுகர் படவியர்த்து - மூன்றடியில் உலகளந்த எம்பிரான், தெளிந்த புழுதியில், வியர்த்து விறு விறுக்க விளையாடி. நெடுநேரம் விளையாடினமையில், அவன் மேனியெங்கும் வியர்வைத் துளிகள் பூத்து சிறு சிறு அருவியினைப் போல் வழிகின்றனவாம். (தெண் புழுதி - தெளிந்த புழுதி; புகர் - அழகு, அருவி)

ஒண்போதலர் கமலச் சிறுக்காலுறைத்து ஒன்றும் நோவாமே- கதிரவன் உதயமாகிக் கீழ்வானம் வெளுத்து ஒளிரும் இளங்காலைப் பொழுது. அவ்வழகிய காலை வேளையில் தாமரைமொட்டுகள் அனைத்தும், மலரத் தயாராகி இருக்கின்றன. போது நிலையில் உள்ளன. சூரியனின் ஒரு கதிரின் ஒளியும் வெப்பமும் பட்டாலும் போதும், உடனே மலர்ந்து விடும். அத்தகைய நிலையிலுள்ள செந்தாமரை மலரின் போதுவினைப் போன்ற உன் அழகிய சின்னஞ்சிறு பாதங்களுக்கு, சிறு துரும்பு, கல், முள் போன்ற எத்தகைய ஒரு கடினமான பொருளினாலும் தீங்கு விளைந்திடாமல் இருக்கும் வண்ணம் (ஒண்போதலர் - ஒண்+போது+அலர் - ஒளிரும் பொழுது மலரும்; சூரிய உதயத்தின் போது இருக்கும் மலரின் நிலை; கமலம் -தாமரை; உறைத்து -உறுத்துதல், துன்பம்நேர்தல்; நோவாமே - வலிக்காமல் இருக்க)

தண்போது கொண்டதவிசின் மீதே தளர்நடைநடவானோ- அன்னச்சிறகினை ஒத்த மென்மையான மெத்தையில் குளிர்ந்த, முதிர்ந்த, போது நிலையிலுள்ள தண்மையான, மணம் மிகுந்த மலர்களை எங்கும் பரப்பி வைத்துள்ள இந்த தாழ்வான உயரமுடைய, பெரிய கட்டிலின் மேல் தளர் நடைநடவாயோ! (தண்போது - தண்மையான போது - குளிர்ந்த போது நிலையிலுள்ள மலர்; தவிசு - மெத்தை, இருக்கை, ஆசனம், கட்டில் )

புழுதியில் புரண்டது போதும், இந்த மலர் மஞ்சத்தின் மேல் மகிழ்ந்து வா! என்று அழைக்கிறார் பெரியாழ்வார். முன்னம் ஒரு பாடலில் பகைவர்களின் தலைகளின் மேல் நடந்து வராப் போல பாடினவர், இப்போ பூப்பாதையில நடந்து வர்ராப் போல பாடறார்.

"பாத மலர் நோகுமுன்னு, நடக்கும் பாதை வழி பூவிரிச்சேன், திரிவிக்கிரமா!"

பதவுரை:

மண்ணையும் விண்ணையும் ஈறடியில் அளந்து, மூன்றாவது அடிக்கு மன்னவன் தலையினையே அளந்த மன்னாதி மன்னவனே! வெண்மையான புழுதி மணலை, தன் மேனியெங்கும் அள்ளி இறைத்துக் கொண்டும், அம்மணலிலேயே உருண்டு, புரண்டு விளையாடும், சிறிய, கரிய யானைக்குட்டியினைப் போல் தெளிந்த புழுதி தேகமெங்கும் படர, நெடுநேரம் விளையாடியதினால் உன் மேனியில் வியர்வைத்துளிகள் சிறு, சிறு அருவியினைப் போல் வழிந்தோடுகின்றன. கீழ்வானில் சூரிய ஒளி உதயமாகும் பொழுது மலரும் செந்தாமரை மலரினை ஒத்த உன் பாதக்கமலங்களில், ஏதும் உறுத்தாமல், காலுக்கும் வலி ஏற்படாமல் இருக்கும் வண்ணம் அன்னச்சிறகினை ஒத்த மென்மையுடைய இந்த மெத்தையில் குளிர்ச்சி மிகுந்த, போது நிலையிலுள்ள இளம் மலர்களைப் பரப்பிவைக்கப்பட்டுள்ள இந்த தாழ்ந்த, பெரிய கட்டிலின் மேல் தளர்நடை நடவாயோ, திரிவிக்கிரமா!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 8

2011-08-05T07:32:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 8

பக்கம் கருஞ்சிறுப்பாறை மீதே அருவிகள் பகர்ந்தனைய *
அக்குவடமிழிந்தேறித்தாழ அணியல்குல்புடைபெயர*
மக்களுலகினில் பெய்தறியா மணிக்குழவியுருவின்*
தக்கமாமணிவண்ணன் வாசுதேவன் தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

பக்கம் கருஞ்சிறுப்பாறை மீதே அருவிகள் பகர்ந்தனைய - மலையின் மேலுள்ள, கரிய, சிறிய, சிறிய பாறைகளின் இடுக்குகளிலிருந்து வழிந்தோடும் அருவிநீரின் மேல், சூரிய ஒளியோ, சந்திர ஒளியோ படுகின்ற வேளையில் அந்நீர் பிரகாசிப்பதைப் போன்றது (பகர்ந்து - ஒளிர்ந்து, அனைய - போன்ற)

அக்குவடமிழிந்தேறித்தாழ அணியல்குல்புடைபெயர - குட்டிக்கண்ணனின் இடையில் அணிந்துள்ள அரைஞாண்கயிற்றில் உள்ள சங்குமணிகள், அவன் நடக்கும் போது, இடுப்பிலுள்ள மேடு, பள்ளங்களில் ஏறி, இறங்கி அசைந்தாட (அக்குவடம் - சங்குமணிகள் கோர்க்கப்பட்ட அரைஞாண்கயிறு, இழிந்தேறி - இழிந்து+ஏறி - இறங்கி, ஏறி; தாழ அணி அல்குல் - தாழ்வான, அழகான, குட்டிக்கண்ணனின் பிறப்புறுப்பு, புடை பெயர - அசைந்தாட)

மக்களுலகினில் பெய்தறியா மணிக்குழவியுருவின்- இப்பூமியிலுள்ள மாந்தர் எவருக்கும் வாய்த்திராத அளவுக்கு அழகுடைய என் மழலைச் செல்வமே (பெய்து அறியா - பெற்று அறியாத, பெற்றிடாத; மணி - அழகு; குழவி உருவின் - குழந்தை வடிவின்)

தக்கமாமணிவண்ணன் வாசுதேவன் தளர்நடைநடவானோ - மேன்மையான, பெரிய நீலமணியின் வண்ணனே, வாசுதேவா தளர்நடை நடவாயோ! (தக்க- மேன்மை மிகுந்த)

பதவுரை:

பூவுலகில் உள்ள மானிடர் எவருக்கும் வாய்த்திராத அளவுக்கு பேரழகுடைய என் மழலைச் செல்வமே! மலையின் மேலுள்ள சின்னஞ்சிறு பாறைகளின் இடுக்குகளிலும், அம்மலையின் மேடு பள்ளங்களிலும் வழிந்தோடும் அருவிநீரின் மேல் சூரிய ஒளி அல்லது சந்திர ஒளி படும்போது, பிரகாசிப்பதைப் போன்று, மேன்மையுடைய நீலமணிவண்ணனின் அரைஞாண்கயிற்றில் கோர்க்கப்பட்ட சங்குமணிகள் இடுப்பிலுள்ள மேடு, பள்ளங்களில் ஏறி இறங்கி, பிறப்புறுப்புடன் சேர்ந்து அசைந்தாட, வாசுதேவனே நீ தளர்நடை நடந்து வருவாயாக!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 7

2011-08-02T07:30:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 7

படர்பங்கயமலர் வாய் நெகிழப் பனிபடுசிறுதுளி போல்*
இடங்கொண்ட செவ்வாயூறியூறி இற்றிற்று வீழநின்று*
கடுஞ்சேக்கழுத்தின் மணிக்குரல்போல் உடைமணிகணகணென*
தடந்தாளிணை கொண்டு சார்ங்கபாணி தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

படர்பங்கயமலர் வாய் நெகிழப் பனிபடுசிறுதுளி போல் - அகன்று, விரிந்த செந்தாமரை மலரின் வாய் திறக்கப்பெற்று, அதனின்று ஊறி வரும் குளிர்ந்த, இனிமை மிகுந்த தேனின் துளியினைப் போல (பங்கயம் - தாமரை; சிறுதுளி - தேன்)

இடங்கொண்ட செவ்வாயூறியூறி இற்றிற்று வீழநின்று - குட்டிக்கண்ணனின் பெரிய, செந்தாமரை இதழினை ஒத்த வாயினின்று மேலும் மேலும் ஊறி, முறிந்து முறிந்து கீழே ஒழுகி விழ, நின்று...

மழலைகளின் வாயினின்று ஒழுகும் எச்சிலானது, தண்ணீரினைப் போல சொட்டு சொட்டாக விழாது. அதன் பாகுநிலை அதிகம் என்பதால், தேனைப் போல அது ஒரு நீண்ட கம்பி போல விழும்.

கடுஞ்சேக்கழுத்தின் மணிக்குரல்போல் உடைமணிகணகணென- கடும் சே கழுத்தின் - கடுமையான பார்வை, செயல், சுபாவம் கொண்ட காளைமாடு. வலிமை மிகுந்த, கொடுங்கோபமுடைய காளைமாட்டின் கழுத்திலுள்ள மணிகள் ஒன்றையொன்று வேகமாக உரசி எழுப்பும் கனத்த ஒலியினைப் போல, நின் திருவரையில் உள்ள அரைஞாண்கயிற்றில் கோர்க்கப்பட்ட மணிகள் கண கண என சப்திக்க (கடுஞ்சே - கடும் சே - முரட்டுக்காளை; உடைமணி - மணிகள் கோர்க்கப்பட்ட அரைஞாண்கயிறு)

தடந்தாளிணை கொண்டு சார்ங்கபாணி தளர்நடைநடவானோ- உன் அகன்ற பாதங்களை மெல்ல மெல்ல அடி எடுத்து வைத்து, சார்ங்கம் என்னும் வில்லினை ஆயுதமாக உடையவனே தளர்நடை நடவாயோ. (தடந்தாள் - அகன்ற பாதம்; சார்ங்கபாணி - சாரங்கம் என்னும் வில்லினை ஆயுதமாக உடையவன்)

ஒப்புமை:

விரிந்த செந்தாமரை மலர் - கண்ணனின் வாய்
பங்கய மலர் வாய் - கண்ணனின் செவ்விதழ்
பனிபடு சிறுதுளி தேன் - வாயமுதம்
முரட்டுக் காளையின் கழுத்தில் உள்ள மணிகளின் ஒலி - இடுப்பிலுள்ள அரைஞாண்கயிற்றின் மணிகளின் ஒலி

பதவுரை:

சாரங்கம் என்னும் வில்லினை ஆயுதமாக உடையவனே! அகன்ற, பெரிய, விரிந்த இதழ்களை உடைய செந்தாமரை மலரினுள்ளிருந்து ஊறுகின்ற குளிர்ந்த, இனிமை மிகுந்த தேன்துளியினைப் போன்று, உன் பெரிய, செவ்வாயினின்று ஊறி ஊறி, ஒழுகி வீழ, கடுமை மிகுந்த காளைமாட்டின் கழுத்திலுள்ள மணிகள், ஆரவாரித்து எழுப்பும் பேரொலியினை ஒத்த சப்தத்தினை உன் இடையில் கட்டப்பட்ட அரைஞாண்கயிற்றிலுள்ள மணிகள் உண்டாக்கும் வண்ணம், உன் அகன்ற செம்மலர் பாதங்களினைக் கொண்டு தளர்நடை நடவாயோ!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 6

2011-08-02T07:27:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 6

ஒருகாலில்சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்தமைந்த*
இருகாலும் கொண்டு அங்கங்கு எழுதினாற்போல் இலச்சினைபட நடந்து*
பெருகா நின்ற இன்பவெள்ளத்தின்மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து*
கருகார்க்கடல் வண்ணன் காமர்தாதை தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

ஒருகாலில்சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்தமைந்த - ஒரு காலில் திருசங்கு இலச்சினையும், ஒரு காலில் திருசக்கர இலச்சினையும் பொறித்தவண்ணம் அமைந்துள்ள திருவடிப் பாதங்கள்

இருகாலும் கொண்டு அங்கங்கு எழுதினாற்போல் இலச்சினைபட நடந்து- பாதங்களில் திருசங்குசக்கர இலச்சினைகளைப் பொறித்த அழகிய கால்களைக் கொண்டு அடுத்தடுத்து அடி வைக்கும் வேளையில், பாதங்களிலுள்ள திருசங்குசக்கர ரேகைகள், அச்சுவார்தததைப் போல் உன் பாதம் படும் இடங்களில் எல்லாம் பதியும் வண்ணம் நடந்து

பெருகா நின்ற இன்பவெள்ளத்தின்மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து - ஆனந்தப் பெருவெள்ளம் என் மனதில் ததும்ப ததும்ப நிற்கின்ற போதும், திருசங்குசக்கர ரேகைகள் பூமியெங்கும் அச்சுவார்த்தார்போல் நீ பாதங்களைப் பதித்து நடந்து என்னுள் மென்மேலும் இன்பவெள்ளம் ஊற்றெடுக்கச் செய்யும் வண்ணம்

கருகார்க்கடல் வண்ணன் காமர்தாதை தளர்நடைநடவானோ- ஆழ்ந்த கருநிறமுடைய குளிர்ந்த நீரையுடைய பேராழியின் வண்ணதேகமுடையவனே, காமதேவனின் தாதையே தளர்நடை நடவாயோ!

பதவுரை:

குளிர்ந்த நீரையுடைய, அடர்கருநிறங்கொண்ட பெருங்கடலின் வண்ணம் ஒத்த தேகமுடையவனே! மன்மதனின் தந்தையே! உன்னைப் பெற்று, உன் லீலைகள் பலவற்றைக் கண்ணாற கண்டதில் இன்பப் பெருவெள்ளம் என்னுள் ததும்பி ததும்பி நிறைந்துள்ளது. அதில் மென்மேலும் ஆனந்தப்பெருவெள்ளம் ஊற்றெடுக்க, உன் ஒரு காலில் திருசங்கு இலச்சினையும், மற்றொரு காலில் திருசக்கர இலச்சினையும் உள்ளவாறு பொறித்தமைந்த மலர்ப்பாதங்கள் படும் இடங்களில் எல்லாம் அச்சுப் பொறித்தாற் போல் பூமியெங்கும் அத்திருசங்குசக்கர முத்திரைகள் பதியுமாறு தளர்நடை நடவாயோ!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 5

2011-08-02T07:25:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்
பாடல் 5
முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக்குட்டன் மொடுமொடு விரைந்தோட*
பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கருமலைக்குட்டன் பெயர்ந்தடியிடுவது போல்*
பன்னியுலகம் பரவியோவாப் புகழ்ப்பலதேவனென்னும்*
தன் நம்பியோடப்பின் கூடச் செல்வான் தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக்குட்டன் மொடுமொடு விரைந்தோட- முன்னே ஒரு குட்டிப்பையன் குடுகுடுவென்று விரைந்தோடுகிறான். யாரு கண்ணன் தானே? அதுதான் இல்ல. அந்த குட்டிப்பையன் எப்படி இருக்கான் னா... வெள்ளிப் பனிமலை வார்த்தெடுத்தவாறு இருக்கானாம் அந்த பையன்.

பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கருமலைக்குட்டன் பெயர்ந்தடியிடுவது போல்- அவனைத் தொடர்ந்து பின்னாடியே போறான் இன்னொரு குட்டிப்பையன். இந்த பையன் எப்படி இருக்கான்னா.. கரிய மலையினைப் போன்று இருக்கின்றான். ஓ! அப்ப இதுதான் கண்ணன்.

அது சரி! இப்போ புரிஞ்சுடுச்சு... முன்னாடி போனது, கம்சன் அனுப்பின ஆளா இருப்பான். அவனைப் புடிச்சு துவம்சம் பன்றதுக்காக இச்சிறு பாலகனும் அடிமேல் அடி வைத்துப் போகிறான்.

கொஞ்சம் பொறுத்திருந்து கேள்! ஏன் இந்த அவசரம்! பாடலை முழுசா படி! முன்னாடி ஒரு பையன் வெள்ளிப்பனி மலை போல விரைந்தோடுகிறான்; அவனைத் தொடர்ந்து மற்றொரு குட்டிபையன் கரியகுன்று பெயர்ந்து நகர்வது போல் போகிறான். கருங்குன்று போன்றவன் கண்ணன் என்றால், முன்னால் ஓடுகிற பாலகனைப் பற்றி பின்னால் சொல்கிறார் பாரும்.

பன்னியுலகம் பரவியோவாப் புகழ்ப்பலதேவனென்னும்- பன்னி உலகம் பரவி ஓவாப் புகழ்ப் பலதேவன் என்னும்- தன்னுடைய வீரத்தாலும், புத்தி சாமர்த்தியத்தாலும் அரிய செயல்களை வெற்றிகரமாகச் செய்து முடிக்கக் கூடியவன் என்று உலகத்தார் அனைவராலும் போற்றப்படக்கூடியவனும், அழியாப் புகழினை உடையவனுமான பலதேவன் என்னும் (ஓவாப் புகழ் - அழியாப்புகழ்)

so, இப்ப புரிகிறதா! யார் அந்தக் குட்டிப்பையன் என்று. குட்டிக்கண்ணனின் சுட்டி அண்ணன் -பலதேவன்

தன் நம்பியோடப்பின் கூடச் செல்வான் தளர்நடைநடவானோ - பலதேவன் என்னும் திருப்பெயருடைய தன் தமையனின் பின்னே செல்பவனே, என் செல்வனே தளர்நடை நடவாயோ! (நம்பி - அண்ணன்)
வீட்டில் குழந்தைச் செல்வம் விளையாடுவதே தனி அழகு! அதிலும் அவை ஒன்றையொன்று அனுசரித்து ஒருநேரம் விளையாடுவதும், பின் அவற்றுக்குள் மகாயுத்தம் வந்து வீடே அதகளப் படுவதும் கொள்ளை அழகு!

கண்ணனும், அவன் அண்ணன் பலதேவனும் ஓடுவார், விழுவார் உகந்தாலிப்பார், நாடுவார் நம்பி நானென்று... அண்ணன் ஓட, அவன் பின்னே தம்பி ஓட... தளர்நடை நடக்கும் தம்பி கால் இடறி விழும் வேளையில் அவனைத் தூக்கித் தழுவி, சமாதானம் செய்ய; அஞ்சாதே, உன்னோடு நானிருக்கிறேன் என்று அவனுக்குத் தோள் கொடுத்து உடன் கூட்டிச் செல்ல... எத்துனை அழகிய காட்சி அது. கொள்ளை இன்பம் கொடுக்கும் நிகழ்ச்சி இது.

பதவுரை:

தன் அறிவுக்கூர்மையினாலும், உடல் வலிமையினாலும் அரிய செயல்களை எல்லாம் வெற்றிகரமாகச் செய்து முடிக்கக் கூடியவன் என்று உலகத்தாரால் போற்றப்படுபவனும், அழியாப் புகழினை உடையவனுமான பலதேவன் என்னும் திருநாமம் உடைய தன் அண்ணன் முன்னே பெரிய வெள்ளிமலையினை போன்று மொடு மொடுவென்று விரைந்தோட, பின்னே அவனைத் தொடர்ந்து கரியமலைப் பெயர்ந்து நகர்வதைப் போன்று அடி வைத்து நடப்பவனே அருளாளா, தளர்நடை நடவாயோ!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 4

2011-07-28T04:22:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 4

கன்னற்குடம் திறந்தாலொத்தூறிக் கணகண சிரித்துவந்து *
முன்வந்து நின்று முத்தம் தரும் என்முகில் வண்ணன் திருமார்வன்*
தன்னைப் பெற்றேற்குத்தன் வாயமுதம் தந்து என்னைத்தளிர்ப்பிக்கின்றான்*
தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

கன்னற்குடம் திறந்தால் ஒத்து ஊறி - கருப்பஞ்சாறு நிறைந்த குடத்திலிருந்து சிந்துகின்ற தித்திக்கும் சாறினைப் போன்று, எம்பெருமானின் பவளவாயிலிருந்து ஊறுகின்ற அமுதவூறலானது அவன் செவ்வாய்க் கடந்து வெளியே வழிகின்றது.
குழந்தைகளின் வாயில் சுரக்கின்ற உமிழ்நீரினை அவர்களால் வாயினுள்ளேயே வைத்திருக்கத் தெரிவதில்லை. அது வழிந்து அவர்களின் மேனியெங்கும் பரவும்.

அந்த அமுதஊறலைத்தான் பெரியாழ்வார், கருப்பஞ்சாற்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பாடுகிறார். (கன்னல் - கரும்பு)

கணகண சிரித்து வந்து, முன் வந்து நின்று முத்தம் தரும் என் முகில்வண்ணன் - மேனியோ கார்முகில் வண்ணம்! அவனின் சிவந்த திருவாயிலிருந்து வாயமுதம் வழிந்தோட, கணகண என்று வெண்கலம் போல் சிரித்துக் கொண்டே, கொஞ்சிக் கொஞ்சி, குழைந்து என் முன்னே வந்து நின்று முத்தம் தருகிறான், என் அருமை மைந்தன், கார்முகில் வண்ணன், கருணை மன்னன்.

பாத்தீங்களா, இதுதான் பெரியாழ்வாருக்கும், ஆயர்பாடி பெண்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசம்!
பாலனென்று தாவி அணைச்சாக்க, மாலையிட்டவன் போல் வாயில் முத்தம் தந்துவிடுகிறானாம். அதைச் சொல்ல அந்தம்மாவுக்கு வெக்கம் வேறு வந்துவிடுகிறதாம்!

குழந்தைங்க முத்தமிட்டா சந்தோஷப்படனும்; வெக்கப்படப்படாது!... பெரியாழ்வார் எம்பெருமானைக், மழலை மாறாக் கண்ணனாகப் பார்க்கிறார்; மற்றவர்கள் மனங்கவர் கண்ணாளனாகப் பார்க்கின்றனர்.

திருமார்வன் - வடிவாய் அவன் வல மார்பினில் எப்போதும் வீற்றிருக்கும் திருமகள்! திருமகள் உறைகின்ற மார்வன், அதுதான் திருமார்வன்.

தன்னைப் பெற்றேற்குத் தன் வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிக்கின்றான் - திருமார்வனைப் பெற்ற எனக்கு, அவனின் திருவாயமுதினைத் தந்து என்னை உயிர்ப்பிக்கிறான்.

திருமகள் உறைகின்ற திருமார்பை உடையவன், அவனையே நினைந்து உறைந்து போய்விட்ட என்னை, அவனே என்னிடத்து வந்து கரும்பினும் இனிய, பனியினும் தண்மையான வாயமுதம் என் முகத்தில் ஒட்ட முத்தம் தந்து உயிர்ப்பிக்கின்றான்.

தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே தளர்நடைநடவானோ - தன் மேல் பகைமை கொண்டு, தன்னை எதிர்க்கும் பகைவர்களின் தலைகள் மீது தளர்நடை நடந்து வருவாயா!

இது வரைக்கும் நல்லாத்தானே போயிட்டு இருந்தது. ஏன் திடீர்ன்னு இப்படி... முள்ளுச்செடியில் இருக்கும் அழகிய மலரினைப் போன்றவன், எம்பெருமான். செடியில் முள்ளாயிருப்பவனும் அவனே! அதே செடியில் மலராய் மலர்பவனும் அவனே! பாலகன் பிரகலாதனை பற்பல தீங்குகளிலிருந்து காத்தவனும் அவனே! அப்பிள்ளையின் அப்பனை, அவன் முன்னேயே வயிற்றைக் கிழித்துக் கொன்று, தன்னுள் கடத்திக் கொண்டவனும் அவனே!

இதுதாங்க தாயுள்ளம்! குட்டிக்கண்ணனே இப்போதான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா தளர்நடையிட்டு நடை பழகுகிறான். அந்த நடையையும், தன் பகைவர்களைக் கொன்று அவர்களின் தலைமேல் நடந்து பழகுகிறானாம். வீரம் விளையும் மண்ணு!
(எற்று - எதிர்த்தல், பகை; மாற்றலர் - பகைவர்)

பதவுரை:

கருப்பஞ்சாறு நிறைந்த குடத்திலிருந்து, அச்சாறு வழிந்தோடுவதைப் போன்று, கண்ணனின் திருவாயிலிருந்து தித்திக்கும் வாயமுதம் மென்மேலும் ஊறி, மேனியெங்கும் வழிந்தோட, கணகணன்னு (கலீர் கலீர் என்று) வெண்கலப் பாத்திரம் உருளுவதைப் போன்று சிரித்துக் கொண்டே வந்து என் முன் நின்று, திருமகள் உறைகின்ற திருமார்பினை உடையவன்தனைப் பெற்ற எனக்கு முத்தமிட்டு உயிர் கொடுத்து என்னைத் தளிர்ப்பிக்கின்றான், அந்த கார்முகில் வண்ணன்! அவன், தன்னை எதிர்க்கும் பகைவர்களை எல்லாம் எதிர்த்து நின்று, வென்று அவர்களின் தலைகளின் மீது தளர்நடை நடந்து வருவானோ!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 3

2011-07-24T07:20:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 3

மின்னுக்கொடியும் ஓர்வெண்திங்களும் சூழ்பரிவேடமுமாய்*
பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் பீதகச் சிற்றாடையொடும்*
மின்னில் பொலிந்ததோர் கார்முகில்போலக் கழுத்தினில்காறையொடும்*
தன்னில் பொலிந்த இருடீகேசன் தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

மின்னுக்கொடியும் ஓர் வெண்திங்களும் சூழ் பரிவேடமுமாய் - கொடி மின்னல், பொன்னிற மின்னுகின்ற மின்னல் கீற்றும், முழுமையான குளிர் வெண்ணிலவும், அந்நிலவினைச் சூழ்ந்திருக்கின்ற பரிவேடமும் ஆகிய இம்மூன்றும் இணைந்திருக்கின்ற வானத்தைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள்...

பரிவேடம் ன்னா, பரி ன்னா குதிரை- அப்ப குதிரைக்கு ஏதோ மாறுவேடப்போட்டி வெச்சிருக்காங்கன்னோ, இல்ல, குதிரை வேடமிட்ட மனிதன்னோ நினைச்சுடாதீங்க... இது ஒரு வானியல், ஒளியியல் தொடர்புடைய வார்த்தை.

சூரியனைச் சுற்றியோ, சந்திரனைச் சுற்றியோ ஒரு ஒளிவட்டம் தெரியும். கவனிச்சுருக்கீங்களா?

அதாவது, இரவு நேரத்தில் சந்திரனைச் சுற்றி இருக்கிற மேகங்கள், நல்லா நீரைக் குடிச்சுட்டு, பனிப்படிகங்கள் மாதிரி உறைஞ்சி இருக்கிற போது, அந்த படிகங்கள் எல்லாம் ஒரு முப்பட்டகத்தைப் போல செயல்பட்டு, அதன் மேல் படுகின்ற சந்திரனின் ஒளியைச் சிதறலடிக்கின்றன. அவை சந்திரனைச் சுற்றி ஒரு ஒளிவட்டம் போல் தோன்றுமே அதுதான் பரிவேடம்.

so, இப்ப நீங்களே புரிஞ்சுக்குவீங்க... சில்லென்று குளுமையாக மழை பெய்து ஓய்ந்த இரவு வானம்! ஏற்கெனவே இரவில் வானம் கருப்பா இருக்கும்; இதில் கார்மேகமும் படர்ந்திருக்கு... 1.கருநிறவானம்.

2.பொன்வண்ண மின்னல் கீற்று.
3.பௌர்ணமி நாளின் பால் வெண்ணிலவு.
4.நிலவினைச் சுற்றிலும் பரிவேடம்.

பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் பீதகச் சிற்றாடையொடும் - பின்னல், துலங்கும் அரசிலை, பீதகச் சிற்றாடை- இடையில் மின்னும் பொன்னாலான அரைஞாண்கயிறு, அதில் கோர்க்கப்பட்ட மிகுந்த பொலிவுடைய தூய வெள்ளியால் செய்த அரசமரத்தின் இலை வடிவிலான ஆபரணம், இடுப்பில் கட்டியுள்ள பட்டுப்பீதாம்பரம் ஆகிய இம்மூன்றனுடன் இணைந்த...

மின்னில் பொலிந்தது ஓர் கார்முகில் போலக் கழுத்தினில் காறையொடும் - மின்னல் ஒளியினால் பொலிவு பெறும் மழைமேகம் போலக், கழுத்தில் அணிந்துள்ள காறை என்னும் அணிகலனுடனும்

தன்னில் பொலிந்த இருடீகேசன் தளர்நடை நடவானோ - தனக்கே உரித்தான தன் திருமேனிப் பொலிவுடன், இவ்வாடை, ஆபரணங்களின் பொலிவும் ஒன்றுகூட இருடீகேசா(ரிஷிகேசா) தளர்நடை நடந்துவா என் அப்பனே.

முந்தைய பாடலில் கண்ணனின் திருவாயினை வர்ணித்துப் பாடினார், பெரியாழ்வார். இந்தப் பாடலில் அவரின் ஆடை ஆபரணங்களை வர்ணித்துள்ளார்.

கார்மேகம் - கண்ணன் திருமேனி
மின்னல் - இடையிலுள்ள பொன் அரைஞாண்கயிறு, கழுத்திலுள்ள காறை
வெண்திங்கள் - அரசிலை
பரிவேடம் - பீதகவாடை

பதவுரை:

எங்கள் இறைவனே! இருடீகேசா! பொன்னொளி வீசும் மின்னல் கொடி, முழு வெண்ணிலவு, நிலவினைச் சூழ்ந்துள்ள பரிவேடம் ஆகியவற்றைப் போல பொன் அரைஞாண்கயிறு, வெள்ளியினாலான அரசிலை, இடையில் உடுத்திய பொன்னில் தோய்ந்த பட்டாடை ஆகியவற்றுடன், மின்னல் ஒளியினால் பொலிவுறும் கார்முகிலைப் போல கழுத்தினில் அணிந்துள்ள காறையோடும் சேர்ந்து, உனக்கே உரித்தான உன் திருமேனிப் பொலிவுடன் தளர்நடை நடந்து வாராயோ!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 7 - 2

2011-05-15T07:15:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை
(தளர்நடைப் பருவம்)
அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 2

செக்கரிடை நுனிக்கொம்பில் தோன்றும் சிறுபிறை முளைபோல*
நக்கசெந்துவர் வாய்த்திண்ணைமீதே நளிர் வெண்பல் முளையிலக*
அக்குவடமுடுத்து ஆமைத்தாலிபூண்ட அனந்தசயனன்*
தக்கமா மணிவண்ணன் வாசுதேவன் தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

செக்கரிடை நுனிக்கொம்பில் தோன்றும் சிறுபிறை முளைபோல - சிவந்த அந்தி நேர வானத்தில் இருக்கும் பிறைநிலவானது, நமக்கு அது மரக்கிளையில் நுனிக்கொம்பின் இடையில் இருப்பது போல் தோன்றும்.

அந்த காலத்துல, மரங்கள் அடர்ந்து இயற்கை வளம் மிகுந்திருந்தது. அதனால மரக்கிளையின் உச்சியில் னு பாடிருக்காங்க. இப்போ பாடினா, அந்த தண்ணிடேங்க் மேல, இரண்டு கட்டிடங்களுக்கு மத்தியில, செல்போன் டவர் உச்சியில ன்னு பாடிருப்பாங்க. என்னத்த சொல்ல. சரி டாபிக் மாற வேணாம். பாட்டுக்கு வருவோம்.

இன்னும் முழுதாக இருட்டவும் இல்லை. சூரியன் இல்லாத செங்கிரணங்களின் ஒளியில், கீழ்வானில் தோன்றும் பிறைநிலவைப் போன்று, அந்த பிறை நிலவை எந்த கோணத்தில பார்க்கிறாங்கன்னா, சமவெளிப் பகுதியிலோ, கடல்தாயின் மடியிலோ அல்ல. ஒரு மரக்கிளையின் நுனிப்பகுதியில், அதன் கிளைகளுக்கிடையில்! இந்த அழகிய, ரம்மியமான காட்சியை ஒத்திருந்தது எது?
(செக்கர் - சிவந்த(செவ்வானம்))

நக்க செந்துவர் வாய்த்திண்ணை மீதே நளிர் வெண்பல் முளையிலக - குட்டிக்கண்ணனின், மலர் விரிவதைப் போன்று இதமாய், இனிமையாய் சிரித்த சிவந்த வாயின் வீங்கிய ஈறில் புதிதாக முளைத்து எட்டிப்பார்க்கும் குளிர்ந்த பால் வெண்பற்கள் விளங்க

வாய்த்திண்ணை: அது என்ன வாயா இல்ல கால்வாயா? திண்ணை, மேடை எல்லாம் வெக்கிறதுக்கு ன்னு கேக்காதீங்க. :-)) குழந்தைகளுக்குப் பல் முளைவிட்டு வெளில வரும்பொழுது ஈறுப்பகுதி சிவந்து, கொஞ்சம் சுரந்துப் போய் இருக்கும்(வீங்கினாப் போல). அதத்தான் வாய்த்திண்ணை ன்னு சொல்லிருக்கார் பெரியாழ்வார்.

துவர் - சிவப்பு; துவரம்பருப்பு - துவரம் பருப்பு தோல் சிவப்பா இருக்கும். சிவந்த தோல் உடையதால துவரம்பருப்பு; அதே மாதிரிதான் பச்சைப்பயறு(பாசிப்பருப்பு)

நளிர் - குளிர்; பேச்சுவழக்கில இருக்குற வார்த்தை. தண்ணியில அதிக நேரம் பிள்ளைங்க விளையாடினாக்க, "தண்ணில ரொம்ப நேரம் இருக்காதீங்க, நளிர் எடுக்கும், காய்ச்சல் வந்துடும்" னு சொல்வாங்க. கேட்டுருக்கீங்களா?
(நக்க - நகைக்க, சிரித்த; செந்துவர் - செக்கச் சிவந்த; துவர் - சிவப்பு; வாய்த்திண்ணை - வீங்கிய ஈறு; நளிர் - குளிர்)

அக்குவடம் உடுத்து ஆமைத்தாலி பூண்ட அனந்தசயனன் - இடையில் சங்குமணிகள் கோர்த்த அரைஞாண் கயிறும், மார்பில் பொன்னாலான ஆபரணமும் அணிந்து, அனந்தன் அணை மேல் அறிதுயில் புரிபவனான எம் பிரான்

ஆமைத்தாலின்னா, அகன்ற பெரிய பதக்கமுடைய ஹாரத்தை சொல்றாங்களோ, தெரிஞ்சவங்க கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்.
(அக்கு-சங்குமணி)

தக்க மாமணிவண்ணன் வாசுதேவன் தளர்நடை நடவானோ - தரமான நீலமணிவண்ண தேகங்கொண்ட வாசுதேவன் புதல்வனே தளர்நடை நடவாயோ!

ஒப்புமை:
செக்கர்வானம் -செந்துவர் வாய்
நுனிக்கொம்பு -வாய்த்திண்ணை
சிறுபிறை -நளிர்வெண்பல்

பதவுரை:
மயங்கும் மாலைப்பொழுதில் மரக்கிளையின் நுனிக்கொம்புகளுக்கிடையில் தோன்றி மின்னும் பிறைநிலவைப் போல புன்சிரிப்பு தவழும் உன் பவழவாயில், சுரந்து சிவந்திருக்கும் ஈறில் முளைத்துவரும் பால்வெண் பற்கள் ஒளிவீச, சிற்றிடையில் கலகலக்கும் சங்குமணிகள் கோர்க்கப்பட்ட அரைஞாண் கயிறும், மார்பில் ஒளிரும் பொன்ஆபரணமும் அணிந்து, பாற்கடலில் அனந்தன் என்னும் பாம்பணையில் அறிதுயில் புரியும் என்பிரானே! தேர்ந்த நீலமணிவண்ண தேகங்கொண்ட வாசுதேவன் மைந்தனே தளர்நடை நடவாயோ!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1- 7 - 1

2011-05-09T06:35:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து

ஏழாம் திருமொழி - தொடர்சங்கிலிகை

(தளர்நடைப் பருவம்)

அறுசீர்க்கழி நெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 1

குறிப்பு: இப்பாடலை இருமுறை சேவிக்க வேண்டும்.

தொடர் சங்கிலிகை சலார் பிலாரென்னத் தூங்குபொன்மணியொலிப்ப*

படுமும்மதப்புனல்சோர வாரணம்பைய நின்று ஊர்வதுபோல்*

உடன்கூடிக்கிண்கிணியாரவாரிப்ப உடைமணிபறைகறங்க*

தடந்தாளிணை கொண்டு சார்ங்கபாணி தளர்நடைநடவானோ.

பொருள்:

குழந்தை பிறந்தது முதல் ஒவ்வொரு நிலையையும் கடந்து வரும் வளர்ச்சியும், ஒவ்வொரு நாளும் அவை செய்யும் லீலைகளும், சட்டு, சட்டென்று மாற்றும் பாவனைகளும், பார்க்க பார்க்க அதன் அன்னைக்கு உண்டாகும் பெருமையும், மகிழ்ச்சியும் எழுத்தாலோ, சொல்லாலோ விவரிக்க இயலாத ஒன்று.

தத்துவஞானிகளும், மேதைகளும் மக்களின் நலனுக்காக உரைத்த தத்துவங்களும், சொல்லப்படாத பல தத்துவங்களையும் குழந்தைகள் நமக்குச் சொல்லாமல் சொல்லிவிடும்.

வருசத்துக்கு ஒருமுறை வந்துட்டு வியாக்கியானம் பேசி உசுர வாங்காதன்னு நீங்க சொல்றது கேக்குது. எனக்கு கொஞ்சம் இஸ்ஸ்ஸ்டார்ட்டிங்க் இம்சையா இருக்கு... தயவுசெய்து கொஞ்சம் மன்னிச்சூஊ..

பிள்ளைகள், தட்டுத் தடுமாறி, முட்டி மோதி கீழவிழுந்து, விழும்போது யாராவது பார்த்தா அழுது, பார்க்காட்டி 'விடுறா கைப்புள்ள, வாழ்க்கையில இதெல்லாம் சகசமபா ன்னு, அதுவா எழுந்து தத்தித் தத்தி வீறுநடை போடற அழகு இருக்கே... அட! அட!!

இப்போ நாம பார்க்கப் போகிற பத்துப் பாடல்களும் "என் பிள்ளை எட்டு வைத்த நடையைப் போல எந்த இலக்கண கவிதையும் நடந்ததில்லை" ன்னு, குழந்தைகள் தத்தி தத்தி தளர் நடை நடக்கும் பருவத்தைப் பற்றியவையே!

முதல் பாடலில், குட்டிக் கண்ணன் எட்டு வைத்து நடப்பதை யானையின் நடையுடன் ஒப்பிட்டுப் பாடுகிறார், தாயுமாகிய பெரியாழ்வார்.

தொடர் சங்கிலிகை சலார் பிலாரென்னத் தூங்கு பொன்மணி ஒலிப்ப - எந்த யானைக்கு எப்போ மதம் பிடிக்கும் ன்னு யார்க்கும் தெரியாது. ஆனா, எந்த யானைக்கு மதம் பிடிச்சாலும் என்ன நடக்கும் ன்னு எல்லார்க்கும் தெரியும். அதனால முன்னெச்செரிக்கையா யானையை இரும்புச் சங்கிலியால் கட்டிப் போட்டுருப்பாங்க.

அப்படி நான்கு கால்களிலும் விலங்குப் பூட்டி இரும்புச் சங்கிலியால கட்டப்பட்டிருக்கறதால யானை நடக்கும் பொழுது சங்கிலியின் உராய்வினால் (சலார் பிலார் ன்னு)சத்தம் உருவாகும்.

நம்ம அஞ்சன வண்ணனும், இளஞ்சூரியன் சாந்தெடுத்து செய்த பொலிவான பொன் ஆபரணங்கள் அணிந்துள்ளான். அவ்வாபரணங்களில் தொங்குகின்ற பொன்மணிகள், குட்டிக் கண்ணனின் நடைக்கேற்ப அசைந்து இசைக்கின்றன.

(தொடர் - விலங்கு; சலார் பிலார் - ஒலிக் குறிப்பு; தூங்கு - தொங்குகின்ற)

படுமும்மதப்புனல் சோர வாரணம் பைய நின்று ஊர்வது போல் - கிளர்ச்சியுற்ற அந்த யானையின் மதநீர், அதன் இரு கன்னங்களிலும் வழிந்தோட, கால்கள் பிணைக்கப்பட்டுள்ளதால் அகலமாக வைக்க இயலாது, அருகருகே அடி வைத்து மெல்ல மெல்ல நடப்பதை போல

(சோர - சொரிய, வழிய; வாரணம் - யானை; பைய - மெல்ல)

உடன்கூடிக் கிண்கிணி யாரவாரிப்ப உடைமணி பறை கறங்க - முதல் அடியுடன் சேர்த்துப் படிங்க... அப்போ உங்களுக்கு முதல் வரியின் அர்த்தமும் புரிஞ்சுடும்.

... தூங்கு பொன்மணியொலிப்ப, உடன்கூடிக் கிண்கிணி ஆரவாரிப்ப உடைமணி பறை கறங்க - கண்ணன் அணிந்துள்ள பொன் ஆபரணங்களின் மணிகள் ஒலி எழுப்ப, அவ்விசைக்கேற்றவாறு காலில் அணிந்துள்ள கிண்கிணி சதங்கைகள் ஆர்பரிக்க, இடையில் கட்டிய அரைஞாண் கயிற்றிலுள்ள மணிகளும் இவற்றோடு சேர்ந்து பறை ஓசையினைப் போல் பெருமளவு சத்தம் உண்டாக்க

(கிண்கிணி - சதங்கை, கால் கொலுசு; உடைமணி - அரைஞாண் கயிற்றிலுள்ள மணிகள்; கறங்க - ஒலிக்க, சப்திக்க)

தடந்தாளிணை கொண்டு சார்ங்கபாணி தளர்நடைநடவானோ - தன்னுடைய பெரிய பாதங்களை மெல்ல மெல்ல தன் கால் எட்டுகின்ற அளவு அடி வைத்து, சாரங்கம் என்ற வில்லினை ஆயுதமாகக் கொண்டவன் தளர்நடை நடக்கமாட்டாயோ?!

(தடந்தாள் - பெரிய பாதம்; சார்ங்கம் - பெருமாள் கொண்டுள்ள பஞ்சாயுதங்களில் ஒன்றான வில்லின் பெயர்)

பதவுரை:

சாரங்கம் என்ற வில்லினை கையில் ஏந்தியவனே! கால்களில் விலங்கு பூட்டி, இரும்புச் சங்கிலியால் பிணிக்கப்பட்டிருக்கும் மதயானையானது, அச்சங்கிலி உருவாக்கும் சலார் பிலாரென்னும் பெருத்த ஓசையுடன், தன் கன்னங்களில் மதநீர் வழிந்தோட, மெல்ல மெல்ல அசைந்து நடப்பதை போல குட்டிக் கண்ணனின் மார்பில் அணிந்துள்ள பொன் ஆபரணங்களில் இணைக்கப்பட்டுள்ள பொன்மணிகள் சப்திக்க, அவன் செவ்விதழ்களிலிருந்து சிந்தும் நீரானது மார்பில் விழுந்து, வயிற்றில் வழிந்தோட, பொன்மணிகளின் ஒலியோடு பாதசதங்கையின் கிண்கிணிகள் ஆரவாரிக்க, இவற்றுடன் இணைந்து இடுப்பிலுள்ள அரைஞாண் கயிற்றின் மணிகள் பறையொலியினைப் போல் சப்திக்க, தன் பஞ்சு போன்ற பெரியபிஞ்சு பாதங்களை மெல்ல மெல்ல எடுத்து வைத்து தளர்நடை நடந்து வாராயோ!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 6 - 1

2010-09-16T07:52:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
ஆறாம் திருமொழி - மாணிக்கக் கிண்கிணி
சப்பாணிப் பருவம் - கைக்கொட்டி ஆடும் பருவம்
(வெண்டளையால் வந்த கலித்தாழிசை)

பாடல் 1

மாணிக்கக் கிண்கிணி ஆர்ப்ப மருங்கின்மேல்*
ஆணிப்பொன் னால்செய்த ஆய்பொன்னுடைமணி*
பேணிப் பவளவாய் முத்திலங்க* பண்டு
காணிகொண்ட கைகளால் சப்பாணி கருங்குழற் குட்டனே! சப்பாணி.

பொருள்:

மாணிக்கக் கிண்கிணி ஆர்ப்ப மருங்கின்மேல் - சிவந்த மாணிக்கக் கல் பொருத்திய கிண்கிணி இனிய ஒலி எழுப்ப இடுப்பின் மேல்

கிண்கிணிக்கு இங்க பாருங்க

ஆர்ப்ப - ஒலி எழுப்ப
மருங்கு - இடுப்பு

ஆணிப்பொன் னால்செய்த ஆய்பொன் உடைமணி - சிறந்த பொன்னால் ஆன அரைஞான் கயிற்றில் ஆய்ந்து எடுத்த பொன்மணிகள் அணிந்தவனே
இப்படி இடுப்புல அணியும் அணிகலனுக்கு ஒரு தனிப் பெயர் இருக்கு. கண்டுபிடிங்க ;-)

ஆணிப்பொன் - பொன் வகைகளில் சிறந்தது.

ஆய்பொன்உடைமணி - ஆராய்ந்து தேர்ந்த பொன்னாலான மணி

பேணிப் பவளவாய் முத்திலங்க பண்டு - பவளம் போல் சிவந்த வாயில் முத்தொத்த பற்கள் விளங்க, முன்பு

காணி கொண்ட கைகளால் சப்பாணி கருங்குழற் குட்டனே சப்பாணி -(மாவலியிடமிருந்து)நிலத்தை இரந்து பெற்ற கைகளால் சப்பாணி கொட்டேன்! கரிய குழல்களைக் கொண்ட பிள்ளையே சப்பாணி கொட்டு!!

பதவுரை/விளக்கவுரை:

சப்பாணின்னா கைகளைக் கொட்டி விளையாடுவது. பிள்ளைய சப்பாணி கொட்டக் கூப்பிடணும். வெறும் கைகளால் கொட்டுன்னு கூப்பிட்டா குழந்தை கொட்டுமா? கைகளின் சிறப்புகளைத் தேடுறாரு. ஆககாகா, இந்தக் கைகளால தானே முன்னாடி மாவலி அரசன்ட்ட இருந்து இந்த நிலம் முழுதும் வேணும்னு இரந்து வாங்குனான்னுட்டு பிள்ளையக் கூப்பிட்டுத் தூக்குறாரு. கூடவே வேறு சில ஒலிகளும் கவனத்தை ஈர்க்குது. என்னது? தூக்குன பிள்ளை காலை உதைக்குது. இடுப்பை ஆட்டுது. சப்பாணி கொட்டலை. கெஞ்சுறாரு பெரியாழ்வார். மாணிக்கம் பொருத்திய கிண்கிணிகள் ஒலி எழுப்புது, இடுப்பில் மாட்டிய ஆணிப்பொன் கயிற்றில் அமைந்த தேர்ந்த பொன் மணிகளும் இசை எழுப்புது. முன்பொருநாள் மாவலி மன்னனிடம் இந்தத் தரை முழுதும் வேண்டிப் பெற்ற கைகளால் எனக்காக சப்பாணி கொட்டுன்னு கேட்கிறார். உடனே பிள்ளையும் சப்பாணி கொட்டுது. பெரியாழ்வாருக்கு நிறையலை. அப்பனே, உன் சிவந்த இதழ் விரிந்து முத்துப் பற்கள் தெரியும் படி சிரிப்பியே! அப்படியே உன் கருங்குழல்கள் (பிள்ளைக்கு இன்னும் தலை மொட்டை அடிக்கலை;-) அசைய தலையாட்டி சப்பாணி கொட்டுங்கிறாரு!! கொட்டுனானே!!!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 11

2009-12-02T23:27:00.001-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு (தலையை நிமிர்த்தி, முகத்தை அசைத்து ஆடும் செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 11

குறிப்பு: இப்பாசுரத்தை இருமுறை சேவிக்க வேண்டும்!

அன்னமும் மீனுருவும் ஆளரியும் குறளும்
ஆமையு மானவனே! ஆயர்கள் நாயகனே*
என் அவலம் களைவாய்! ஆடுக செங்கீரை
ஏழுலகு முடையாய்! ஆடுக ஆடுகவென்று*
அன்னநடை மடவாள் அசோதை யுகந்தபரிசு
ஆனபுகழ்ப் புதுவைப் பட்டன் உரைத்த தமிழ்*
இன்னிசை மாலைகள் இப்பத்தும் வல்லார் உலகில்
எண்திசையும் புகழ்மிக்கு இன்பமது எய்துவரே.

பதவுரை:

அன்னமும் மீனுருவும் ஆளரியும் குறளும் ஆமையு மானவனே - அன்னப்பறவையாய் அவதரித்து வேதங்களுரைத்தவனே; மீனாய் அவதரித்து மறைகளை மீட்டவனே; நரசிம்மனாய் வந்து நாராயண நாமம் நிலைநிறுத்தினவனே; வாமனனாய் வந்து விண்ணைத்தாண்டி அளந்தவனே; ஆமையாய் வந்து அமரர்களுக்குதவியவனே;

ஆயர்கள் நாயகனே என் அவலம் களைவாய்! ஆடுக செங்கீரை ஏழுலகு முடையாய்! ஆடுக ஆடுகவென்று - எங்கள் ஆயர்குலத் தலைவனே, என்பால் இரங்கமாட்டாயா? என் துயரங்களைய மாட்டாயா? ஏழுலகுங் கொண்டவனே இந்த ஏழையின் உள்ளங்குளிர, கண்கள் களிக்க நீ செங்கீரை ஆடமாட்டாயா?

அன்னநடை மடவாள் அசோதை யுகந்தபரிசு ஆனபுகழ்ப் புதுவைப் பட்டன் உரைத்த - அன்னமென மெல்ல நடை புரியும் யசோதை அன்னையான, புதுவை நகர் வாழ் இந்த பட்டனின் பரிசான

தமிழ் இன்னிசை மாலைகள் இப்பத்தும் வல்லார் உலகில் எண்திசையும் புகழ்மிக்கு இன்பமது எய்துவரே - இந்த பத்து, இன்றமிழ் இன்னிசை பாக்களைப் பாட மனமுள்ளவர்கள், பாடவல்லவர்கள் உலகின் எட்டுத்திக்கும் புகழ் பெற்று, எல்லையில்லா இன்பம் பெறுவரே.

பொழிப்புரை:

அன்னம், மீன், நரசிம்மன், வாமனனுடன் ஆமை வடிவிலும் அவதரித்தவனே! ஆயர்குல நாயகனே! என் துயரங்களைய மாட்டாயோ? ஏழுலகுங்கொண்டவனே என்னிடத்தே ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவென்று, அன்னம் போல் மெல்ல நடைபுரியும் யசோதை அன்னையின் உள்ளங்கொண்டு, பாடிய புதுவை நகர் வாழ் பட்டன் அளித்த பரிசான இந்த இன்றமிழ் இசை மாலைகளைப் பாட வல்லவர், உலகெங்கும், எட்டுத் திக்கும் புகழ் பெற்று, பேரின்பம் பெறுவரே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 10

2009-12-02T23:26:00.003-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து

ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு (தலையை நிமிர்த்தி, முகத்தை அசைத்து ஆடும் செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 10
செங்கமலக் கழலில் சிற்றிதழ்போல் விரலில்
சேர்திக ழாழிகளும் கிண்கிணியும்* அரையில்
தங்கிய பொன்வடமும் தாளநன் மாதுளையின்
பூவொடு பொன்மணியும் மோதிரமும் கிறியும்*
மங்கள வைம்படையும் தோள்வளையும் குழையும்
மகரமும் வாளிகளும் சுட்டியும் ஒத்திலக*
எங்கள் குடிக்கரசே! ஆடுக செங்கீரை
ஏழுலகு முடையாய்! ஆடுக ஆடுகவே.

பதவுரை:

செங்கமலக் கழலில் சிற்றிதழ்போல் விரலில் சேர்திக ழாழிகளும் கிண்கிணியும் - மழலைச் செல்வன் மாதவனின் மென்மையான செந்தாமரைப் போல் சிவந்த பாதங்களில் ஒலிக்கின்ற கிண்கிணிகளும், அச்சிறு பாதத்திலிருந்து, சிறு மொட்டுகள் அரும்பி இருப்பது போல் அமைந்திருக்கின்ற விரல்களில் அணிந்துள்ள மோதிரங்களும் (கழல் - பாதம்; ஆழி - மோதிரம்; கிண்கிணி - கால்சதங்கை, கொலுசு)

அரையில் தங்கிய பொன்வடமும் தாள நன் மாதுளையின் பூவொடு பொன்மணியும் - உன் சிற்றிடையில் அணிவிக்கப்பட்டுள்ள, பொன்னாலான அரைஞாண்கயிற்றில் பூட்டப்பட்டுள்ள நல்ல மாதுளம்பூவுடன், பொன்மணிகளும் சேர்ந்து இசைக்க (அரையில் பொன்வடம் - அரைஞாண்கயிறு)

மோதிரமும் கிறியும் மங்கள வைம்படையும் தோள்வளையும் குழையும் மகரமும் வாளிகளும் சுட்டியும் ஒத்திலக - கைவிரல்களில் அணிந்துள்ள மோதிரம் ஒளி வீச, கைகளில் அணிந்துள்ள பவள வளையல் பளபளக்க, மார்பில் உள்ள மங்கல ஐம்படையும் சேர்ந்தாட, உன் தோளில் உள்ள தோள்வளையுடன் காதில் அணிந்துள்ள மகரகுண்டலமும், வாளியும்(ஒரு வகைக் காதணி), உச்சியில் சுட்டியும் உன் திருமேனி வண்ணத்திற்கு எடுப்பாய் அமைந்து உன்னுடன் சேர்ந்தாடும் வண்ணம் (கிறி - குழந்தைகளின் முன்னங்கைகளில் அணியும் ஒருவகை பவள அணிகலன்; குழை - குண்டலம்; வாளி - ஒருவகை காதணி; சுட்டி - நெற்றிச்சுட்டி)

எங்கள் குடிக்கரசே! ஆடுக செங்கீரை ஏழுலகு முடையாய்! ஆடுக ஆடுகவே - எங்கள் ஆயர்குடி ஆதவனே செங்கீரை ஆடுவாயாக! ஏழுலகும் ஆள்பவனே செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே!

பொழிப்புரை: ஆயர்குல மன்னவா! உன் சிவந்த செங்கமலப்பாதத்தில் அணிந்துள்ள கிண்கிணிகள் ஒலி இசைக்க, அச்சிறு பாதத்தில் அரும்பிய சிறிய விரல்மொட்டுகளில் அணிந்துள்ள மோதிரங்கள் மின்ன, உன் சிற்றிடையில் ஒட்டியுள்ள பொன்னாலான அரைஞாண்கயிறும் அதனுடன் கோர்க்கப்பட்டுள்ள நல்ல மாதுளம்பூவினோடு, பொன்மணிகள் கலகலக்க, கைகளில் - விரல் மோதிரங்களுடன், முன்கையில் உள்ள பவள வளையல் பளபளக்க, மார்பில் அணிந்துள்ள ஐம்படையும் ஆட, காதில் மகரக் குண்டலத்துடன், வாளியும் சேர்ந்தாட, உச்சியில் நெற்றிச்சுட்டித் தானாட செங்கீரை ஆடுகவே! ஏழுலகும் ஆள்பவனே ஆடுக ஆடுகவே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 9

2009-12-02T23:26:00.001-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து

ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு (தலையை நிமிர்த்தி, முகத்தை அசைத்து ஆடும் செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 9
பாலொடு நெய்தயிர் ஒண்சாந்தொடு சண்பகமும்
பங்கயம் நல்ல கருப்பூரமும் நாறிவர*
கோலநறும் பவளச் செந்துவர் வாயினிடைக்
கோமள வெள்ளி முளைப்போல் சிலபல்லிலக*
நீலநிறத் தழகா ரைம்படையின் நடுவே
நின்கனி வாயமுதம் இற்று முறிந்துவிழ*
ஏலுமறைப் பொருளே! ஆடுக
ஏழுலகு முடையாய்! ஆடுக ஆடுகவே.

பதவுரை:

பாலொடு நெய்தயிர் - வேதநாயகனே! நீ உண்ட பால், தயிர், நெய் கலந்த அன்னம் எல்லாம் அவற்றின் நறுமணத்தை உன் தேகத்தின் மேல் விட்டுவிட்டு வயிற்றினுள் சென்றன. அந்த நறுமணம் எங்கும் பரவி வர...

செண்பகமலர்:

ஒண்சாந்தொடு சண்பகமும் பங்கயம் நல்ல கருப்பூரமும் நாறிவர - நீலமணிவண்ணத் தேகத்துக்கு எடுப்பாக அமைந்த, குழைவாய் அரைத்து உன் மேனியில் பூசிய சந்தனம் கமகமக்க, மணக்கும் செண்பகமலரும், மாதவனைப் பார்த்து சிரிக்கும் செந்தாமரை மலரும், நல்ல மணத்துடன், மருத்துவக்குணமும் நிறைந்த பச்சைக் கற்பூரமும் உன் மேனியில் ஒய்யாரமாய் படர்ந்து மணம் வீச...

பச்சைக்கற்பூர பழம்:

(ஒண் -பொருந்துதல்; சாந்து - சந்தனம்; சண்பகம் - செண்பக மலர்; பங்கயம் - தாமரை மலர்; கருப்பூரம் - பச்சைக் கற்பூரம்; நாறி வர - இனியமணம் வீசி வர)

பச்சைக்கற்பூரம்:( செடியும், மலரும்)

கோலநறும் பவளச் செந்துவர் வாயினிடைக் கோமள வெள்ளி முளைப்போல் சிலபல்லிலக - வடிவான, இனிய மணங்கமழும் உன் செம்பவள வாயினுள்ளே, அழகுக்கு அழகு சேர்க்கும் வண்ணம், வெள்ளி முளைத்ததைப் போன்று அமைந்த பால்பற்கள் கண்ணைப் பறிக்க...

நீலநிறத் தழகா ரைம்படையின் நடுவே நின்கனி வாயமுதம் இற்று முறிந்துவிழ - நீலமணிவண்ணனே! நீ சிரிக்கும் பொழுது சிந்தும் உன் வாயமுதத்தில் நனைந்து முக்தி பெற்ற ஐம்படைத்தாலியின் நடுவே உன் முகம் பூத்திருக்க... காக்கும் கடவுளுக்கே காப்பா...?? - ஐம்படைத்தாலி! (ஐம்படை - வில், வாள், தண்டு, சங்கு, சக்கரம் ஆகிய பஞ்சாயுதங்களையும் சிறு சிறு வடிவமாக பொன்னிலோ, வெள்ளியிலோ செய்து குழந்தைகளின் கழுத்தில் அணிவிப்பர் - ஐம்படை குழந்தைக்குக் காப்பாக இருக்கும் என்பது நம்பிக்கை.)

ஏலுமறைப் பொருளே! ஆடுக செங்கீரை ஏழுலகு முடையாய்! ஆடுக ஆடுகவே - வேதங்களுக்குள் பொருந்திய பொருளானவனே! ஏழுலகும் ஆள்பவனே செங்கீரை ஆடுவாயாக!(ஏலும் - பொருந்துதல்)

பொழிப்புரை:

வேதத்தின் வித்தானவனே! விளங்கும் பரம்பொருளே! உன் திருமேனி மேல், நீ உண்ட பாலும் தயிரும் நெய்யும் ஆகியவற்றின் சுகந்தமணம் வீசிவர, அரைத்த சந்தனமும், மணக்கும் செண்பக மலரும், அழகிய செந்தாமரையுடன் நல்ல பச்சைக்கற்பூரமும் உன் மேனியில் படர்ந்து மணம் பரப்ப, வடிவான செம்பவள வாயினுள் வெள்ளி முளைத்ததைப் போன்று விளங்கும் பால்வெண்பற்கள் வெளியில் தெரியும் வண்ணம், உன் இதழில் புன்னகை தவழ, உன் வாயமுதத்தில் நனைந்து நனைந்து வீடுபெறு கொள்ளும் திருமார்பில் தவழ்ந்தாடும் ஐம்படையின் நடுவே பூத்திருக்கும் உன் பூமுகம் காற்றிலாட, அதைக் கண்டு என் மனமாட நீலமணிவண்ணனே செங்கீரை ஆடுவாயாக! ஏழுலகும் ஆள்பவனே, அன்னைக்கொரு முறை செங்கீரை ஆடிக்காட்டி அருள்வாயாக!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 8

2009-12-02T23:25:00.003-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு (தலையை நிமிர்த்தி, முகத்தை அசைத்து ஆடும் செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 8
குறிப்பு: இப்பாசுரத்தை இருமுறை சேவிக்க வேண்டும்!

உன்னையும் ஒக்கலையில் கொண்டு தமில்மருவி
உன்னொடு தங்கள் கருத்தாயின செய்துவரும்*
கன்னியரும் மகிழக் கண்டவர் கண்குளிரக்
கற்றவர் தெற்றிவரப் பெற்ற எனக்குஅருளி*
மன்னுகுறுங் குடியாய்! வெள்ளறையாய்! மதிள்சூழ்
சோலைமலைக் கரசே! கண்ண புரத்தமுதே!*
என்னவலம் களைவாய்! ஆடுக செங்கீரை
ஏழுலகு முடையாய்! ஆடுக ஆடுகவே.

பதவுரை:

உன்னையும் ஒக்கலையில் கொண்டு தமில் மருவி - என்னாஆது தமில் லா?? பெரியாழ்வாரே ஃபெல்லிங் மிஷ்டேக் செய்கிறாரா?? ன்னு யோசிக்க வேணாம்... தம்+இல் - ன்னு பிரிச்சி மேயணும்... ம்ச் பிரிச்சி பொருள் அறியணும்...

ஒக்கலை - முன்னாடியே படிச்சிருக்கோமே! ம் சரியான பதில். இடை ன்னு அர்த்தம்.

ஆயர்பாடியில, அக்கம்பக்கத்துப் பிள்ளைகள் ல்லாம், இந்த ச்ச்சின்னப் பையன், குட்டி நந்தனோட அவன் வீட்டில விளையாடிட்டு இருக்கும்போது, அவங்க அப்பா, அம்மா யாராவது வீட்டுக்கு ஏதாவது வேலை செய்யணும், சாப்பிடனும்னு கூப்டும் போது எப்படி இந்த குட்டி வால விட்டுப் பிரிஞ்சுப் போறதுன்னு... அவங்க போம்போதே, இவனையும் அவங்களோட வீட்டுக்குத் தூக்கிட்டுப் போயிடுவாங்க... அதத்தான் ஆழ்வார் சொல்றாரு...

குட்டிக் கண்ணா! உன்னைத் தங்கள் இடைமேல் இருக்க வைத்துத் தங்கள் வீட்டுக்குச் சென்று

உன்னோடு தங்கள் கருத்தாயின செய்து வரும் கன்னியரும் மகிழக் - அவங்களுக்குப் பிடித்தமான விளையாட்டுகளை உன்னோடு விளையாடியும், உனக்குத் தேவையானவற்றை உனக்கு அளித்து, உன்னை மகிழ்ச்சியாய் விளையாடச் செய்து மகிழ்வித்து, மகிழ்ந்தனர்.

கண்டவர் கண் குளிர, கற்றவர் தெற்றிவரப் பெற்ற எனக்கு அருளி மன்னு - சிறுபிள்ளைகளுடன் கண்ணன் சிரித்து விளையாடுவதையும், தன் மழலை மொழியால் கொஞ்சுவதையும் கண்டவர்கள் கண் குளிரப் பெற்றனர்; கற்றவர்களோ, மிகுந்த மகிழ்ச்சியால் வார்த்தைகளை மறந்து மெய்சிலிர்த்து நின்றனர்; அத்தகைய ஒரு பேரானந்த களிப்பை, என் அப்பனே உன்னைப் பெற்ற எனக்கு அருள்வாயாக!

குறுங்குடியாய்! வெள்ளறையாய்! மதிள்சூழ் சோலைமலைக்கரசே! கண்ணபுரத்தமுதே! என் அவலம் களைவாய்! ஆடுக செங்கீரை! ஏழுலகுமுடையாய் ஆடுக ஆடுகவே! - திருக்குறுங்குடி வாமனா! திருவெள்ளறையின் செந்தாமரைக்கண்ணா! திருமாலிருஞ்சோலை அழகா! திருக்கண்ணபுரத்தமுதா! என் துயரம் களையமாட்டாயா? என்னிடத்தே ஒரு முறை செங்கீரை ஆடிக்காட்டுவாயாக! ஏழுலகினுக்கும் இறைவா! ஒரே ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே!

பொழிப்புரை:

பாலகன் கண்ணனைத் தங்கள் மடிமேல் இருத்தி, சிறுமியரும், பெண்களும் தங்கள் இல்லத்திற்கு அவனை அழைத்துச் சென்று, அவனுக்கு விருப்பமானவற்றை அளித்து, அவனுடன் விளையாடி மகிழும் காட்சியைக் காண்பவர்கள் தங்கள் கண்கள் குளிர கண்டு மகிழ்கின்றனர்; கற்றவர்களோ சொல்வதற்கு வார்த்தையின்றி அவன் மழலைச் சொல்லின் மயக்கத்தில் தடுமாறி நிற்கின்றனர். அத்தகைய ஒரு பேரானந்தத்தை உன்னைப் பெற்ற எனக்கும் அருள்வாயாக! பேரருளாளா! திருக்குறுங்குடி வாமனா! திருவெள்ளறையின் செந்தாமரைக்கண்ணா! திருமாலிருஞ்சோலை அழகா! திருக்கண்ணபுரத்தமுதா! என் துயரம் களையமாட்டாயா? என்னிடத்தே ஒரு முறை செங்கீரை ஆடிக்காட்டுவாயாக! ஏழுலகினுக்கும் இறைவா! ஒரே ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 7

2009-12-02T23:25:00.001-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு (தலையை நிமிர்த்தி, முகத்தை அசைத்து ஆடும் செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 7
துப்புடை யாயர்கள் தம்சொல் வழுவாது ஒருகால்
தூய கருங்குழல்நல் தோகை மயிலனைய*
நப்பினை தன்திறமா நல்விடை யேழவிய
நல்ல திறலுடைய நாதனும் ஆனவனே!*
தப்பின பிள்ளைகளைத் தனமிகு சோதிபுகத்
தனியொரு தேர்கடவித் தாயொடு கூட்டிய* என்
அப்ப! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை
ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே.

பதவுரை:

துப்புடை ஆயர்கள் தம் சொல் வழுவாது - வலிமை நிறைந்த, திறமைசாலிகளான ஆயர்கள் முன்னம் ஒரு காலத்தில் சொல்லி வைத்த சொல் மாறாமல், அவர்கள் வாக்குப்படியே நடந்து கொண்ட நம் கண்ணபிரான்.... அடியவர்கள் வேண்டுகோள் அனைத்தையும் மதித்து நடப்பவன், அவர்கள் துயர் தீர்ப்பவன்- நம்பிரான். இப்ப என்ன வம்பு வந்துச்சு?? யாருக்கு என்ன ஆச்சு?? (துப்பு - வலிமை, திறமை; வழுவாது - பிறழாது)

ஆருக்கும் ஒன்னும் ஆகலை... எல்லாம் நல்ல சேதிதான். அது என்ன சேதின்னு பாட்டுல பாப்போம். மேல படிக்கலாமா... ம்ச்! தொடர்ந்து படிக்கலாம் வாங்க...

தூய கருங்குழல் நல் தோகை மயிலனைய நப்பினை -
ஆகா அதுதான் சேதியா?? ஆஹா! புரிஞ்சுப்போச்சு எனக்கு இப்ப புரிஞ்சுபோச்சு...
ஆமாம் அதேதான். ஒரு குட்டிக்கதை.

கண்ணன், யசோதையின் மைந்தனா, ஆயர்பாடியில வளர்ந்துட்டு இருக்கும் போதே, அதாவது கண்ணன் சின்ன பாலகனா இருக்கும் போதே, யசோதையின் சகோதரனும், துவரைப்பதியின் மன்னனுமான கும்பன் என்பவரின் புதல்வியான நப்பின்னைதான் கண்ணனின் வருங்கால மனைவி ன்னு சின்ன வயசுலேயே முடிவு செஞ்சுட்டாங்க.

கண்ணன் தான் எல்லோரின் உள்ளங்கவர் கள்வனாச்சே! நப்பின்னைக்கு மட்டும் பிடிக்காம போகுமா?? நப்பின்னையும் கண்ணன் பால் காதல் கொள்கிறாள். ஆனா, நப்பின்னையோட அப்பா, ஒரு நிபந்தனை வைக்கிறார். தன்னிடம் உள்ள ஏழு அடங்காத முரட்டுக் காளைகளை யார் அடக்குறாங்களோ அவங்களுக்குத்தான் நப்பின்னையை மணம் முடித்துக் கொடுப்பேன்னு சொல்லிடறாரு.

எத்தனையோ பேர் முயன்றும் முடியாமல் தோத்துப் போக, நம்ம மதுரைவீரன், மாயக்கண்ணன் வந்து ஏழு காளைகளையும் அனாயசயமாக அடக்கி, நப்பின்னையைத் திருமணம் செய்து ஆயர்கள் சொன்ன சொல்லையும் மெய்யாக்கிவிட்டார்.

இந்த கதையைத்தான் இந்த பாட்டுல சொல்லியிருக்கார், பெரியாழ்வார்.

தூய கருங்குழல்நல் தோகை மயிலனைய நப்பினை தன் - மயிலின் நீண்ட தோகையைப் போன்ற பொலிவான நீண்ட கருங்கூந்தலையுடையவளான நப்பின்னையின்; தோகை மயிலினைப் போன்ற சாயலுடைய நப்பின்னை.

திறமா நல்விடை யேழவிய நல்ல திறலுடைய நாதனும் ஆனவனே! - நப்பின்னையின் தந்தைக்குச் சொந்தமான வலிமை மிகுந்த, ஏழு காளைகளை ஒடுக்கிய வல்லமையுடைய தலைவனே! (திறமா - வலிமை; விடை- காளை; அவிய - இறக்க, ஒடுங்க; நாதன் - தலைவன்)

தப்பின பிள்ளைகளைத் தனமிகு சோதிபுகத் தனியொரு தேர்கடவித் தாயொடு கூட்டிய என் அப்ப! - காணாமல் சென்ற பிள்ளைகளை எல்லாம் தனியொரு ஆளாகச் சென்று மீட்டுவந்து, அவர்கள் தாயிடம் சேர்ப்பித்த என் அப்பனே! (தப்பின - காணாமல் போன)

எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே -
எனக்காக ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுவாயாக! வலிமை மிகுந்த காளையைப் போன்றவனே எனக்காக ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே!

பொழிப்புரை:

வலிமை மிகுந்த ஆயர்கள், உன் சிறு வயதில் முடிவு செய்திருந்த சொல்லை மெய்யாக்கும் வண்ணம், தோகை மயிலனைய சாயலுடைய நப்பின்னையை மணம் முடிப்பதற்காக, அவள் தகப்பனாரின் ஏழு காளைகளையும் அடக்கி நப்பின்னையைக் கரம்பிடித்த தலைவனே! காணாமல் சென்ற பிள்ளைகளை எல்லாம் தனியாளாகச் சென்று மீட்டு வந்து பாதுகாப்பாக அவர்கள் அன்னையிடம் ஒப்புவித்த என் அப்பனே! எனக்காக ஒருமுறை செங்கீரை ஆடுவாயாக! வலிமை மிகுந்த காளையைப் போன்றவனே ஒரே ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுகவே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 6

2009-12-02T23:24:00.004-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு
(தலையை நிமிர்த்தி, முகத்தை அசைத்து ஆடும் செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 6

காயமலர் நிறவா! கருமுகில் போலுருவா!
கானக மாமடுவில் காளிய னுச்சியிலே*
தூயநடம் புரியும் சுந்தர என்சிறுவா!
துங்கமதக் கரியின் கொம்பு பறித்தவனே!*
ஆயமறிந்து பொருவான் எதிர்வந்த மல்லை
அந்தர மின்றியழித் தாடிய தாளிணையாய்!*
ஆய! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை
ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே.

பதவுரை:

காயமலர் நிறவா! கருமுகில் போல் உருவா! கானக மாமடுவில் காளியன் உச்சியிலே - அடர்நீல வண்ணமுடைய காசா மலர் வண்ண தேகங்கொண்டவனே! குளிர் மழை பொழிகின்ற, கடல் நீருண்டு கருவுற்ற கருமேகங்களைப் போல் கண்ணுக்கும், மனத்தினுக்கும் குளிர்ச்சித் தரத்தக்க உருவங்கொண்டவனே! (காயமலர் - காயாமலர், காசாமலர்; கானகம் - வனம், காடு; மடு - ஆற்றின் உட்பள்ளம், குளம்)

காளிங்க நர்த்தனம்:

பிருந்தாவனத்தை ஒட்டி செல்லுகின்ற, யமுனை நதியின் ஒரு பகுதியில் இருந்த மடு ஒன்றில் , கடுமையான விடத்தைக் கக்கக் கூடிய கருநாகம் ஒன்று வசித்து வந்தது. அதன் பெயர் காளியன்.
(அவனுக்கு நூறு தலைகள் இருந்ததாகவும், ஐந்து தலைகள் இருந்ததாகவும் இருவகைகளாகக் கூறுகின்றனர். பெரியாழ்வார் ஐந்தலைய பைந்நாகத் தலைப் பாய்ந்தவனே ன்னு சொல்லிருக்காரு. கதைகள் ல்ல, அவனுக்கு நூறு தலைகள் இருந்ததாக கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். தயவுசெய்து தெரிந்தவர்கள் வந்து தெளிவுபடுத்துங்களேன்.) அவன் கக்கின விடமானது, அப்பகுதியின் நிலம், நீர், காற்று ஆகியவற்றில் எல்லாம் கலந்து விடவே, அப்பகுதி முழுவதும் விடத்தன்மை எய்திப் போனது.

எனவே மக்களும், கால்நடைகளும் எவரும் அப்பகுதிக்குச் செல்வதில்லை. ஒருநாள், சிறுவன் கண்ணன், தன் தோழர்களுடன் பிருந்தாவனத்தில் பந்து விளையாடிக்கொண்டிருக்கையில், பந்து தவறிப் போய் காளியன் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த மடுப்பகுதியில் விழுந்து விட்டது.

சிறுவனான கண்ணபிரானோ, அப்பந்தை தான் எடுத்து வருவதாகக் கூறி மடுவின் கரைப்பகுதியில் இருந்த கடம்ப மரத்தில் ஏறி, மடுவை நோக்கிப் படர்ந்திருந்த கிளை வழியாக மடுவினுள் குதித்து விட்டான்.

கண்ணபெருமான் மடுவிற்குள் குதித்ததால் ஏற்பட்ட, நீரின் சலசலப்பானது, காளிங்கனை நடுங்குறச் செய்யத்தக்கதாய் இருந்தது. சினந்து, சீறிட்டெழுந்த காளிங்கனை அடக்கி, அவன் தலைமீதேறி நர்த்தனம் புரிய ஆரம்பித்தான் இறைவன்.

கண்ணனைத் தாக்க முயன்ற ஒவ்வொரு தலைகளின் மீதும், தாவித் தாவி மிதித்து, அத்தலைகளை அடக்கி அவற்றின் மீது நடனமாடி, காளிங்கனை ஆட்கொண்டான். கண்ணனின் திருவடிகள் படக்கூடிய பெரும்பேறு பெற்ற, காளிங்கன் அம்மடுவை விடுத்து வேற்றிடம் சென்றான்.

தூய நடம் புரியும் சுந்தர என் சிறுவா! துங்கமதக் கரியின் கொம்பு பறித்தவனே! - பிருந்தாவனத்திற்கருகில் இருந்த கானகத்தில் இருந்த பெரிய மடுவில் வசித்து வந்த கொடிய விடத்தைக் கக்கி அங்கிருந்த பூமியையும், பூங்காற்றையும், தேன்புனலையும் தீதாக்கிக் கொண்டிருந்த காளிங்கன் என்னும் கருநாகத்தினை அடக்கி, அதன் தலைகள் மீதேறி நன்னடனம் புரிகின்ற அழகனே என் மைந்தனே! அரச குலத்தவரையும், அவர்களுக்கொப்பானவர்களையும் மட்டுமே ஏந்திச் செல்லக்கூடிய பெருமையுடைய பட்டத்து யானையை, - மதுராபுரியின் பட்டத்து யானையான குவலயாபீடத்தின் கொம்புகளை சீறிப் பாய்ந்து பறித்தவனே! (நடம் - நடனம், நர்த்தனம்; துங்கம் - உயர்வு, பெருமை; கரி - யானை; கொம்பு - தந்தம்)

ஆயமறிந்து பொருவான் எதிர்வந்த மல்லை அந்தரம் இன்றி அழித்தாடிய தாளிணையாய்! - கம்சனிடமிருந்து பெறக்கூடிய ஆதாயத்திற்காக, கம்சனுக்கு ஆதரவாக கண்ணபெருமானிடமும் பலராமரிடமும் மல்யுத்தம் புரிய வந்தவர்களை எல்லாம் சிறிதும், பதற்றப்படாமல் பரபரப்பில்லாமல் அவர்களை அழித்தாடிய வலிமைமிகுந்த, அதேசமயம் மலரினும் மெல்லிய, செவ்விய திருவடிகளைக் கொண்டவனே! (ஆயம் - ஆதாயம்; பொருவான் - ஒப்புவான்; மல்லு - மற்போர்; அந்தரம் - பதற்றம்; தாள் - பாதம்; இணை - இரண்டு)

ஆய! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே - நல்லவர்களுக்குக் குளிர் மழையாகவும், அல்லவர்களுக்குக் கொடும்புயலாகவும் தோன்றவல்லவனே, என்றும் வெற்றித்திருநடனம் புரிபவனே! எனக்கு ஒருமுறை செங்கீரை ஆடுவாயாக! வலிமை மிகுந்த காளையைப் போன்றவனே எனக்காக ஒருபொழுது, செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே!

பொழிப்புரை:

கருநீல காயாமலரின் வண்ண தேகங்கொண்டவனே! குளிர்மழைப் பொழிகின்ற கருமேகத்தைப் போன்ற உருவங்கொண்டவனே! பிருந்தாவனத்திற்கருகில் உள்ள காட்டிலிருந்த பெரியமடுவில் வசித்து வந்த நூறு தலைகளைக் கொண்ட காளியன் என்ற பெரிய கருநாகத்தை அடக்கி, அதன் தலைகளின் மேல் நல் நடனம் புரிந்த அழகனே! என் மைந்தனே! அரச குலத்தவரை மட்டும் ஏற்றிச் செல்லக்கூடிய பெருமைமிகுந்த பட்டத்து யானையின் கொம்புகளைப் பறித்தவனே! கம்சனிடமிருந்து பெறக்கூடிய நன்மைக்காக, உன்னை எதிர்க்க வந்த மல்யுத்தவீரர்களை எல்லாம்,மிகவும் எளிமையாக, எவ்வித பதற்றமோ பரபரப்போ இல்லாமல் அழித்து, உன் இரு திருவடிகளாலும் மதுராபுரியில் வெற்றித் திருநடனம் புரிந்தவனே! உன் கருமேக தேகம், காண்பவரைப் பொறுத்தது. நல்லவர்களுக்குக் குளிர்மழையாகவும், பொல்லாதவர்களுக்குக் கடும் புயல் மழையாகவும் பொழிய வல்லவனே, எனக்கு ஒரு பொழுது செங்கீரை ஆடிக்காட்டுவாயாக! காளியன் மீதும், மதுராபுரியிலும் வெற்றித்திருநடம்புரிந்த வலிமை மிகுந்த காளையைப் போன்றவனே எனக்காக ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 5

2009-12-02T23:24:00.003-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு
(தலையை நிமிர்த்தி, முகத்தை அசைத்து ஆடும் செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 5

மத்தளவும் தயிரும் வார்குழல் நன்மடவார்
வைத்தன நெய்களவால் வாரிவிழுங்கி* ஒருங்கு
ஒத்தஇணை மருதம் உன்னி யவந்தவரை
ஊருகரத் தினொடும் உந்திய வெந்திறலோய்!*
முத்தினிள முறுவல் முற்ற வருவதன்முன்
முன்னமுகத் தணியார் மொய்குழல்கள் அலைய*
அத்த! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை
ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே.

பதவுரை:

மத்தளவும் தயிரும் வார்குழல் நன்மடவார் வைத்தன நெய்களவால் வாரிவிழுங்கி - என் குட்டிக் கண்ணனே! நீண்ட, அடர்த்தியான கருங்கூந்தலை உடைய, அழகிய, சிறந்த குணங்களைக் கொண்ட, ஆயர்குல பெண்கள் தயாரித்து, சேமித்து வைத்திருந்த தயிர், மோர் மற்றும் வெண்ணெய் ஆகியவற்றையெல்லாம் தன் பெரிய கைகளால் அள்ளி, அவற்றை எவரும் கண்டறிவதன் முன்னம் சுவைத்து,ஒரே விழுங்கில் அவசர அவசரமாக உட்கொண்டாய்.

கண்ணனின் கள்ளத்தனத்தைக் கண்டறிந்ததும், கோபங்கொண்ட யசோதையன்னை,அவனை நீண்ட பழந்தாம்புக் கயிற்றால் உரலில் கட்டிப்போட்டாள்.

ஒருங்கு ஒத்த இணை மருதம் உன்னியவந்த வரை ஊர் உகரத்தினொடும் உந்திய வெந்திறலோய் - பெரிய கனமான உரலில் உன்னைப் பிணைத்திருந்தும், வலிமைமிகுந்த உன் கால்களினால் அந்த உரலையும் சேர்த்து இழுத்துக் கொண்டே, மாளிகையை விட்டு, வெளியே வந்து, ஆங்கே மாளிகையின் பின்புறத்தில், ஒன்றாக அருகருகே நின்றிருந்த இரண்டு மருத மரங்களுக்கிடையே உரலுடன் ஊர்ந்து செல்ல முயலுகையில், அவற்றை உன் வலிமையான தோள்களினால் இடித்துக் கீழே தள்ளிவிட்டு அவற்றிற்கிடையில் புகுந்து சென்ற மிகுந்த வலிமையுடையவனே! மருதமரங்கள், ஆயர்பாடி வந்த கதை

(உன்னு - இழு; இயவு - வழி, செல்லுதல்; வரை - விலக்கு; உகரம் - இடித்தல், கீழே விழச் செய்தல்; உந்து - தள்ளு; வெந்திறலோய் - மிகுந்த வலிமையுடையவனே)

முத்தின் இள முறுவல் முற்ற வருவதன் முன் முன்னமுகத் தணியார் மொய் குழல்கள் அலைய - நீ அசைந்தாடுகையில், உன் செவ்விதழ்கள் சிந்தும் செந்தூரப் புன்னகையை முந்திக் கொண்டு உன் கருங்கூந்தல் நின் திருமுகத்தின் முன் வந்து அலைபாயும்... முத்தினும் சிறந்த உன் வெண்பற்கள் வெளியில் தெரியும் வண்ணம் நீ சிரிக்கும் முன்னமேயே, உன் கருங்கூந்தல் ஊர்ந்து உன் முகத்தின் முன் வந்தாடும் வண்ணம் எனக்காக ஒரு தடவை செங்கீரை ஆடுவாயாக

அத்த! எனக்கு ஒரு கால் ஆடுக செங்கீரை ஆயர்கள் போரேறே ஆடுக ஆடுகவே - என்னைப் பெற்ற என் அப்பனே! எனக்கு ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுவாயாக. போர்செய்ய வல்ல காளையைப் போன்றவனே, எனக்காக ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே

பொழிப்புரை:

என் குட்டிக் கண்ணனே! அடர்த்தியான, நீண்ட கருங்கூந்தலை உடைய, சிறந்த குணங்களைக் கொண்ட ஆயர்குல பெண்கள் சிரத்தையுடன் தயாரித்து, சேமித்து வைத்திருந்த தயிர், மோர் மற்றும் வெண்ணெய் ஆகியவற்றையெல்லாம் தன் பெரிய கைகளால் அள்ளி, அவற்றை எவரும் கண்டறிவதன் முன்னம் சுவைத்து,ஒரே விழுங்கில் அவசர அவசரமாக உட்கொண்டாய்.உன் கள்ளத்தனத்தைக் கண்டறிந்ததும், கோபங்கொண்ட யசோதையன்னை, உன்னை நீண்ட பழந்தாம்புக் கயிற்றால் உரலில் கட்டிப்போட்டாள்.பெரிய கனமான உரலில் உன்னைப் பிணைத்திருந்தும், வலிமைமிகுந்த உன் கால்களினால் அந்த உரலையும் சேர்த்து இழுத்துக் கொண்டே, மாளிகையை விட்டு, வெளியே வந்து, ஆங்கே மாளிகையின் பின்புறத்தில், ஒன்றாக அருகருகே நின்றிருந்த இரண்டு மருத மரங்களுக்கிடையே உரலுடன் ஊர்ந்து செல்ல முயலுகையில், அவற்றை உன் வலிமையான தோள்களினால் இடித்துக் கீழே தள்ளிவிட்டு அவற்றிற்கிடையில் புகுந்து சென்ற, மிகுந்த வலிமையுடையவனே!என்னைப் பெற்ற என் அப்பனே! முத்தினும் சிறந்த உன் வெண்பற்கள் வெளியில் தெரியும் வண்ணம் நீ சிரிக்கும் முன்னமேயே, உன் கருங்கூந்தல் ஊர்ந்து உன் முகத்தின் முன் வந்தாடும் வண்ணம் எனக்காக ஒரு தடவை செங்கீரை ஆடுவாயாக. போர்செய்ய வல்ல காளையைப் போன்றவனே, எனக்காக ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 4

2009-12-02T23:24:00.001-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு
(செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 4

வானவர் தாம்மகிழ வன் சகட முருள
வஞ்சமுலைப்பேயின் நஞ் சமுது உண்டவனே!*
கானக வல்விளவின் காயுதிரக் கருதிக்
கன்றது கொண்டெறியும் கருநிற என்கன்றே!*
தேனுகனும் முரனும் திண்திறல் வெந்நரகன்
என்பவர் தாம்மடியச் செருவதிரச் செல்லும்*
ஆனை! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை
ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே.

பொருள்:

வானவர் தாம் மகிழ - விண்ணுலக தேவர்கள் அனைவரும் மகிழும் வண்ணம், அவர்களுக்கு இடையூறுகள் தந்த அசுரர்களையெல்லாம் வதம் புரிந்த தேவாதி தேவனே!

வன்சகடமுருள, வஞ்ச முலைப்பேயின் நஞ்சமுது உண்டவனே - கண்ணனைக் கொல்வதற்காக, அவன் தாய் மாமனான கம்சனால் பல அசுரர்கள் அனுப்பப்பட்டனர். ஆனால், கண்ணனோ அனைவரையும் வதம் புரிந்து இறுதியில் கம்சனையும் அழித்து, தன் தாய் தந்தையரை சிறைமீட்டான்.

வன் சகடம் உருள: யசோதை அன்னை, குழந்தை கண்ணனை, ஒரு மரநிழலில் படுக்க வைத்து விட்டு அவ்விடம் விட்ட நகர்ந்தாள். குழந்தை கண்ணனோ, உறங்காமல் தன் கால்களை உதைத்துக் கொண்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். அப்போது, சகடாசுரன் என்னும் அசுரன் வண்டியின் சக்கர உருவில் உருமாறி, படுத்திருந்த குழந்தையினை நோக்கி உருண்டு வந்தான். குட்டிக் கண்ணன், தன் கால்களை உதைத்தது விளையாடுவது போல் அந்த சக்கரத்தை நோக்கி,பிஞ்சு கால்களால் ஒரு உதை விடவே, சக்கரம் தூள் தூளாக நொறுங்கிப் போய், அந்த அசுரனும் மாண்டுபோனான்.

வஞ்ச முலைப் பேயின் நஞ்சமுது உண்டவனே - குழந்தைக் கண்ணனைக் கொல்வதற்காக, கம்சனால் அனுப்பப்பட்டவள் தான் இந்த பூதனை என்னும் அரக்கி. அவள், தன் பேயுருவத்தை மாற்றி மானுடப் பெண்ணைப் போல் உருமாறி கண்ணனின் மாளிகைக்கு வந்தாள். அழுது கொண்டிருந்த பிள்ளையை ஓச்சுவது போல், அவள் குழந்தைக் கண்ணனுக்கு விஷம் கலந்த தாய்ப்பாலைக் கொடுத்து கொன்றுவிடலாம் என்று எண்ணி, குழந்தைக்கு தாயமுது கொடுத்தாள். கண்ணனோ, பூதகியிடம் தாய்ப்பால் குடிப்பது போல் பாவனை செய்து, அவள் உயிரையும் அவ்வழியே குடித்துவிட்டான்.

கானக வல் விளவின் காயுதிரக் கருதிக் கன்றது கொண்டெறியும் கருநிற என் கன்றே - காட்டிலிருக்கும், வலிமையான விளா மரத்தின் காய்கள் உதிரக் கல்லெறிவது போல், அம்மரத்தில் ஒரு கன்றினையே எறிந்து கொன்ற மைவண்ண தேகங்கொண்ட என் கன்றுகுட்டியே!

ஆயர்குலத்தலைவன் என்று எல்லாராலும் வணங்கப்படுகிற இந்த கண்ணனா, ஒரு கன்றுக் குட்டியப் போய் கொன்றார்?? அதுவும் மரத்துல வீசியடித்து கொன்றிருக்காரே?? என்ன இது? அதப் போய் பெரியாழ்வாரும் கருங்கன்றே ன்னு கொஞ்சுறாரு ன்னு கேக்குறீங்களா... மேற்கொண்டு படிங்க உங்களுக்கே புரியும்.

ஒரு முறை, சிறுவன் கிருஷ்ணர் தன் தமையனான பலராமருடன் யமுனை நதிக்கரையில் ஆநிரைகளை மேய்க்கச் சென்றனர். அவைகளை ஓரிடத்தில் மேய விட்டுவிட்டு, இருவரும் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அப்பொழுது, வத்சாசுரன் என்னும் அசுரன் கன்றின் உருவெடுத்து அவர்களைக் கொல்லும் நோக்குடன் மற்ற கன்றுகளுடன் மந்தையில் கலந்துவிட்டான். சிறுவன் கண்ணனோ, ஓசைபடாமல் கன்றின் பின்புறமாக சென்று, அதன் இரு பின்னங்கால்களையும் இறுக்கப் பிடித்து, கவண் சுற்றுவதைப் போல் வேகமாக சுழற்றி அங்கிருந்த விளா மரத்தின் மேல் வீசினான். அந்த விளாமரம் யார் தெரியுமா? அதுவும் ஒரு அசுரன் தான். கபிஸ்டாசுரன் என்னும் அசுரனே அங்கு விளாமரமாக உருமாறி நின்றான்.

கண்ணன், விளா மரத்தின் மேல் கன்றினை வீசி எறிய, அந்த மரமும் முறிந்து விழுந்தது. கன்றாக வந்தவனும், மரமாக நின்றவனும் மாண்டுபோயினர்.

தேனுகனும் முரனும் திண் திறல் வெந்நரகன் என்பவர் தாம் மடியச் செரு அதிரச் செல்லும் ஆனை - தேனுகாசுரன், நரகாசுரனின் அண்ணனான, ஐந்து தலைகளைக் கொண்ட முராசுரன் மற்றும் வலிமையும் துணிவும் மிகுந்த சினமெனும் செந்தீயைத் தன்னிடத்தே கொண்ட நரகாசுரன் மற்றும் பல அசுரர்கள் அனைவரும் அழிந்து போகும் வண்ணம், அவர்களுக்கெல்லாம் மரணபயத்தைத் தந்து நடுக்கங்கொள்ளச் செய்யும் வலிமை மிக்க ஆண் யானை போன்றவனே!

தேனுகனும்:

சிறுவனான கண்ணபிரானும், பலராமனும் அவர்களது தோழர்களுடன் ஆநிரைகளை மேய்க்கச் சென்றனர். ஒரு நாள் அவர்கள் அனைவரும் சிரித்து பேசி மகிழ்ந்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கையில், ஒரு சிறுவன், இந்த விருந்தாவனத்திற்கு அருகில் தாளவனம் என்று ஒரு காடு உள்ளது. அந்தக் காட்டில் நிறைய ஈச்ச மரங்கள் உள்ளன. அவற்றில் பழங்களும் மிகுதியாக உள்ளன. ஆனால், அந்த காட்டிற்குள்தான் எவராலும் செல்ல இயலவில்லை என்று கூறினான். கண்ணனும், பலராமனும் அவர்களிடம் காரணம் கேட்டறிந்தனர். அந்தக் காட்டில், தேனுகாசுரன் என்னும் அசுரன் கழுதை வடிவில் அங்கு இருப்பதாகவும், அவனுடன், இன்னும் பல அசுரர்களும் இருக்கின்றனர். அவர்கள் வனத்தில் விலங்குகள் கூட இருக்க முடியாதபடி அனைத்தையும் கொன்றுவிடுகின்றனர் என்று கூறினர். அதுமட்டுமில்லாமல், இவர்களைத்தவிர வேறு யாராலும் அந்த அசுரர்களை அழிக்க இயலாது என்றும் கூறி, அவர்களை அழித்தால், நாம் அனைவரும் அங்கே சென்று அப்பழங்களை சுவைத்து மகிழலாம் என்று சொல்லவே, சிறுவர்கள் படை கிருஷ்ணர் - பலராமர் தலைமையில் காட்டை நோக்கிப் புறப்பட்டது.

அனைவரும், தாளவனத்திற்குள் நுழைந்தனர். அண்ணனார், மரத்தைப் பிடித்து உலுக்க, பழங்கள் கீழை உதிர்ந்தன. அவற்றை எல்லாம் சிறுவர்கள் பேராவலுடன் பொறுக்கி சேர்த்தனர். பழங்கள் உதிரும் ஓசை கேட்ட அசுரன், வேகமாக வந்து பலராமனைத் தாக்கினான். ஆதிசேஷனான பலராமன் அசையாமல் நிற்க, அவன் மீண்டும் தாக்க வந்த போது, அவனைத் தடுத்து, அவன் கால்களைப் பிடித்து சுழற்றி வீசிஎறிந்தார்.

உடனே, அங்கிருந்த மற்ற அசுரர்கள் வந்து கிருஷ்ணரையும், பலராமரையும் தாக்கினர். ஆனால், அவர்கள் இருவரும் ஒவ்வொரு கழுதையாக அவற்றின் கால்களைப் பிடித்து வீசி எறிந்து அனைத்து அசுரக்கழுதைகளையும் கொன்றனர்.

முரனும், வெந்நரகனும்:

முராசுரன் என்பவன், நரகாசுரனின் தமையன். இவன் ஐந்து தலைகளைக் கொண்டவனாவான். நரகாசுர வதத்தின் போது, இவனையும், இறைவன் கண்ணபரமாத்மா, தன் சக்கராயுதம் எறிந்து கொன்றார். முராசுரனைக் கொன்றதால் இறைவனுக்கு முராரி என்றொரு பெயரும் உண்டு.

நரகாசுர வதம் பற்றி உங்கள் அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்குமே! பட்டாச சுட்டுச் சுட்டுப் போடட்டுமா!! :-)) நரகாசுரனையும் வதம் புரிந்தவர், கண்ணபெருமான் தான்.

இந்த நரகாசுர வதத்தை வைத்துதான், இராமன் தல தீபாவளிய எங்க கொண்டாடினாங்க? அயோத்திலயா, காட்டுலயா ன்னு கூட புதிரா கேப்பாங்களே....

எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே - வானுலக தேவர்கள் அனைவரும் மகிழும் வண்ணம், அசுரர்களனைவரையும் அழித்த, வலிமை மிக்க ஆண் யானையைப் போன்றவனே! எனக்கு, ஒரு முறை செங்கீரை ஆடிக் காட்டுவாயாக! போர்செய்ய வல்ல காளையைப் போன்றவனே, எனக்காக ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே!

பதவுரை:

விண்ணுலக தேவர்கள் மகிழும் வண்ணம், தீய எண்ணம் கொண்டு சக்கரவடிவில் வந்த சகடாசுரனை தூள் தூளாக நொறுங்கிப் போகும் வண்ணம் உன் பிஞ்சுக் கால்களால் உதைத்தழித்தாய்; வஞ்சக எண்ணம் கொண்டு உனக்குத் தாயமுது கொடுப்பது போல் நஞ்சமுது கொடுக்கத் துணிந்த பூதனை என்னும் அரக்கியின் உயிரைக் குடித்தவனே! காட்டிலிருந்த, வலிமையான விளா மரத்தின் காய்கள் உதிரக் கல்லெறிவது போல்,பசுங் கன்றின் உருவில் உருமாறி வந்த வத்சாசுரன் என்னும் அசுரனை மரத்தில் எறிந்து கொன்ற மைவண்ண தேகங்கொண்ட என் இளங்கன்றே! தேனுகாசுரன், நரகாசுரனின் அண்ணனான, ஐந்து தலைகளைக் கொண்ட முராசுரன் மற்றும் வலிமையும் துணிவும் மிகுந்த சினமெனும் செந்தீயைத் தன்னிடத்தே கொண்ட நரகாசுரன் மற்றும் பல அசுரர்களை எல்லாம் அவர்களுக்கு மரணபயத்தைத் தந்து நடுக்கங்கொள்ளச் செய்து, அழிக்கவல்ல வலிமை மிக்க ஆண் யானை போன்றவனே! ஆயர்கள் போரேறே எனக்காக ஒருமுறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 3

2009-12-02T23:23:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு
(செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 3

நம்முடை நாயகனே! நான்மறையின் பொருளே!
நாவியுள் நற்கமல நான்முகனுக்கு* ஒருகால்
தம்மனை யானவனே! தரணிதல முழுதும்
தாரகையின் னுலகும் தடவி அதன்புறமும்*
விம்ம வளர்ந்தவனே! வேழமும் ஏழ்விடையும்
விரவிய வேலைதனுள் வென்று வருமவனே!*
அம்ம! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை
ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே.

பதவுரை:

நம்முடை நாயகனே! நான்மறையின் பொருளே! நாவியுள் நற்கமல நான்முகனுக்கு ஒருகால் தம்மனை ஆனவனே - எம் ஆயர் குலத்தரசே! முழுமுதற் கடவுளே! வேதங்கள் நான்கின் மெய்ப்பொருளாய் இருப்பவனே! நின் கொப்பூழ்கொடி பந்தம் கொண்ட, படைப்புத் தொழிலைச் செய்யும் செந்தாமரைமலர் மேல் வீற்றிருக்கின்ற நான்முகனுக்கும் அன்னையாய் இருப்பவனே! அதுமட்டுமல்லாது, உலக நன்மைக்காக பிரம்மனிடமிருந்து மது, கைடபன் என்ற இரு அசுரர்களால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட நான்கு வேதங்களையும், அவர்களிடமிருந்து மீட்டு, மீண்டும் பிரம்மனிடம் கொடுத்து நான்முகனுக்கு அன்னையாய் ஆதரித்தவனே! (நாயகன் - தலைவன், இறைவன்; நான்மறை - நான்கு வேதங்கள்~ ரிக்வேதம், யசூர் வேதம், சாம வேதம், அதர்வண வேதம்; நாவி - கொப்பூழ்; நான்முகன் - பிரம்மன்; மனை - நற்றாய்)

தரணிதலம் முழுதும் தாரகையின் உலகும் தடவி அதன் புறமும் விம்ம வளர்ந்தவனே! - வாமன அவதாரத்தில், திரிவிக்கிரமனாக வளர்ந்து பூலோகம் முழுவதையும் ஓர் அடியில் அளந்து, இரண்டாமடியில், நட்சத்திரக்கூட்டங்கள் நிறைந்த விண்ணுலகம் மட்டுமல்லாது, அதற்கு அப்பாலும் இருப்பவை எல்லாவற்றையும் அளந்தவனே (தரணி - பூமி; தாரகை - விண்மீன், நட்சத்திரம்; விம்ம - நிறைய, மிக)

வேழமும் ஏழ்விடையும் விரவிய வேலைதனுள் வென்று வருமவனே - சிறுவனாயிருந்த பொழுது குவலயாபீடம் என்ற கம்சனின் பட்டத்து யானையையும், நப்பின்னையை மணமுடிப்பதற்காக ஏழு எருதுகளையும் எதிர்கொண்டு, அவற்றை அடக்கி, வெற்றியோடு வருபவனே (வேழம் - யானை; விடை - எருது, காளைமாடு)

அம்ம! எனக்கு ஒரு கால் ஆடுக செங்கீரை ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே - அம்ம, எனக்கு ஒரு முறை செங்கீரை ஆடிக்காட்டுவாயாக; போர் செய்ய வல்லமையுடைய காளையைப் போன்றவனே, எனக்காக ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே. (அம்ம - கேள் என்னும் ஏவற்பொருளில் வந்த அசைச்சொல்)

பதவுரை:

எங்கள் ஆயர் குலத்தரசே! முழுமுதற் கடவுளே! வேதங்கள் நான்கின் மெய்ப்பொருளாய் இருப்பவனே! நின் கொப்பூழ்க்கொடி பந்தம் கொண்ட பிரம்மனிடமிருந்து அசுரர்களால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட வேதங்களை மீட்டுத் தந்து, நான்முகனுக்கு நற்றாயாக இருப்பவனே! மண்ணை ஓரடியாலும், விண்ணுலகம் முழுதையும் இரண்டாமடியாலும் அளந்துவிடும் அளவுக்கு வளர்ந்த வாமனனே! மதங்கொண்ட யானையானாலும், கூரிய கொம்புகளைக் கொண்ட காளைகளானாலும் அவற்றையெல்லாம் எளிதில் எதிர்கொண்டு, அடக்கி, என்றும் வெற்றிவாகை சூடுபவனே! என் கூற்றுக்கு செவிசாய்ப்பாயாக அண்ணலே! எனக்காக ஒரு முறை, ஒரே ஒரு முறை செங்கீரை ஆடிக்காட்டுவாயாக; ஆயர்கள் குலத்துதித்த போர் செய்ய வல்ல காளையைப் போன்ற வலிமையுடையவனே எனக்காக ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுக ஆடுகவே.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 2

2009-11-19T22:00:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு
(செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 2

கோளரியின் னுருவங் கொண்டுஅவுண னுடலம்
குருதி குழம்பியெழக் கூருகிரால் குடைவாய்!*
மீளஅவன் மகனை மெய்ம்மைக் கொளக்கருதி
மேலை யமரர் பதிமிக்கு வெகுண்டுவர*
காளநன் மேகமவை கல்லொடு கால்பொழியக்
கருதி வரைக்குடையாக் காலிகள் காப்பவனே!*
ஆள! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை
ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே.

பொருள்:

இப்பாடலில் பெரியாழ்வார், மகாவிஷ்ணுவின் இரண்டு திருவிளையாடல்களைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஒன்று, இரணியவதம். மற்றொன்று, குன்றமேந்தி, கல்மழைத் தடுத்தமையும் பற்றிக் கூறியுள்ளார்.

கோளரியின் உருவம் கொண்டு அவுணன் உடலம் குருதி குழம்பி எழக் கூர் உகிரால் குடைவாய் - நரசிம்ம அவதாரத்தில், வலிமை மிகுந்த ஆண் சிங்கத்தினைப் போல் திருவவதாரம் எடுத்து, அசுரனான இரணியனின் உடலில் உள்ள இரத்தம் பொங்கி பொங்கி வெளியில் வருமளவுக்கு, உன் கூரிய நகங்களாலேயே அவன் வயிற்றைக் கிழித்தெடுத்தாய், (கோள் - வலிமை; அரி - ஆண்சிங்கம்; அவுணன் - அசுரன் ~ இரணியன்; உடலம் - உடல்; குருதி - இரத்தம்; குழம்பி - நிலைகுலைதல்; உகிர் - நகம்)

மீள அவன் மகனை மெய்ம்மைக் கொளக் கருதி - இரணியனின் மகனான, பிரகலாதன் கூறிய வார்த்தைகளை மெய்ப்பித்து, இரணியனிடமிருந்து பிரகலாதனைக் காப்பதற்காக நீ இந்த திருவவதாரம் புரிந்தாய். (மீள - தப்பித்தல், தப்பிக்க)

மேலை அமரர் பதி மிக்கு வெகுண்டு வர - வானுலகத்திலுள்ள தேவர்களின் தலைவனான, இந்திரன் மிகுந்த கோபங்கொண்டு

இந்த சிறுகதையை முன்னமே, ''மத்தமாமலை தாங்கிய மைந்தன்'' 1-1-8 ம் பாடலில் பார்த்திருக்கிறோம். இந்திரனை சிறப்பிப்பதற்காக, ஆயர்கள் ஆண்டுதோறும் இந்திரவிழா எடுப்பது வழக்கம். சிறுவன் கண்ணனோ, ஆநிரைகளுக்கும், ஆயர்களுக்கும் தேவையானவற்றை கோவர்த்தன மலைத்தான் தந்து அவர்களை வாழ்விக்கிறது. எனவே, இந்திரனுக்கு விழா எடுப்பதை விட்டு, கோவர்த்தன மலையைக் கொண்டாடுமாறு கூறினான். மக்களும் கோபலன் கூறியதைப் போல் செய்யவே, இந்திரனுக்கோ, கடுஞ்சினம் வந்தது. வந்து... (மேலை - வானுலகம்; அமரர் - தேவர்; பதி - தலைவன்; வெகுண்டு - சினந்து)

காளநன்மேகம் அவை கல்லொடு கால் பொழியக் கருதி வரைக்குடையாக் காலிகள் காப்பவனே - பூமிக்கு மழையைத் தந்து வாழ்விப்பது, கருமேகந்தான். அதனால்தான் காள நன்மேகம் ன்னு அடைமொழியோட சொல்லியிருக்கார் ஆழ்வார். சில்லென்று மழைச்சாரல் சிந்தினால் நல்லாருக்கும்.... கல்லாய் பொழிந்தால்?? இப்ப என்ன செய்வது, எங்கே சென்று ஒண்டுவது? கடவுளே! என்று கோபாலக் கண்ணனிடம் அண்டுவதே சரியென்று ஆநிரைகளொடு, ஆயர்களும், அவன்பால் தஞ்சம் புகுந்தனர். கண்ணனோ, சுடர்வெண் ஆழி சுழன்று கொண்டிருந்த விரலில், கோவர்த்தன மலையைத் தாங்கிநின்று, அனைவரையும் காப்பாற்றினான். (காளமேகம் - கார்மேகம், காளம் - கருமை; கால் - காற்றுமழை; வரை - மலை; காலிகள் - பசுக்கள்)

ஆள! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை; ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே - அன்று நரசிங்கனாய் வந்து, பிரகலாதனைக் காத்தவனே! கோவர்த்தனக் குடை கொண்டு, ஆயர்களைக் காத்த எங்கள் குலத் தலைவனே! எனக்கு ஒருமுறை செங்கீரை ஆடிக்காட்டுவாயாக; ஆயர்கள் குலத்துதித்த, போர் செய்ய வல்லமை கொண்ட காளையைப் போன்றவனே செங்கீரை ஆடுவாயாக!

பதவுரை:

உன் பக்தனும், இரணியனின் மைந்தனுமான பிரகலாதனின் வார்த்தைகளை மெய்ப்பிக்கவும், அவனை இரணியனிடமிருந்து மீட்கவும், வலிமையான ஆண் சிங்கத்தின் உருவமெடுத்துவந்து, தன் கூரிய நகங்களாலேயே, இரத்தம் பொங்கி எழுமளவுக்கு அசுரனான இரணியனின் உடலைக் கிழித்தாய்! விண்ணுலகத்தில் வாழ்கின்ற தேவர்களின் தலைவனான இந்திரன் மிகுந்த சினங்கொண்டு பொழிந்த கல்மழையிலிருந்து, ஆநிரைகளையும், ஆயர்களையும் காப்பதற்காக கோவர்த்தன மலையையே குடையாகப் பிடித்தவனே! என் தலைவனே! உன் அன்னைக்கு ஒரு முறை செங்கீரை ஆடிக்காட்டுவாயாக. ஆயர்கள் குலத்திலுதித்த வலிமைமிக்க காளையைப் போன்றவனே செங்கீரை ஆடுக, ஆடுகவே.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 5 - 1

2009-11-19T21:52:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
ஐந்தாம் திருமொழி - உய்யவுலகு
(செங்கீரைப்பருவம்)
எண் சீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

பாடல் 1

குறிப்பு: இப்பாசுரத்தை இருமுறை சேவிக்க வேண்டும்!

உய்ய உலகு படைத்துண்ட மணிவயிறா!
ஊழிதோ றூழிபல ஆலிலை யதன்மேல்*
பைய உயோகுதுயில் கொண்ட பரம்பரனே!
பங்கயநீள் நயனத்து அஞ்சன மேனியனே*
செய்யவள் நின்னகலம் சேம மெனக்கருதிச்
செலவுபொலி மகரக் காது திகழ்ந்திலக*
ஐய! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை
ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே.

பொருள்:

செங்கீரைப்பருவம் - குழந்தையின் ஒரு காலை மடக்கி, மறுகாலை நீட்டி, இரு கைகளையும் தரையில் ஊன்றி, தலையை நிமிர்த்தி, முகத்தை அசைத்து ஆடச் சொல்லும் பருவம்.

உய்ய உலகு படைத்துண்ட மணிவயிறா! ஊழிதோறூழி பல - இவ்வுலகம் தோன்றிய காலத்திற்கு முன்னமிருந்தே, எண்ணிலடங்கா யுகங்களாக, உலகிலுள்ள அனைத்து உயிரினங்கள் மற்றும் உயிரற்ற பொருள்கள் அனைத்தையும் உருவாக்கியதோடு மட்டுமல்லாது, ஊழிப் பேரழிவின் போது அவற்றையெல்லாம் தன் அழகிய வயிற்றினுள் வைத்து பாதுகாக்கின்ற பரம்பொருளே!

ஆலிலை அதன் மேல் பைய உயோகு துயில் கொண்ட பரம்பரனே - சின்னஞ்சிறிய ஆலிலை மேல் மெல்ல சயனித்து அறிதுயில் கொண்ட முழுமுதற் கடவுளே.

பங்கய நீள் நயனத்து அஞ்சன மேனியனே - வெண்தாமரை இதழ்களைப் போல் நீண்ட கண்களையுடைய கருமேக தேகங்கொண்டவனே

செய்யவள் நின்னகலம் சேமமெனக் கருதிச் செலவு பொலி மகரக் காது திகழ்ந்திலக - பொலி மகரக்காது திகழ்ந்திலக, செய்யவள் நின் அகலம் சேமமெனக் கருதிச் செலவு - நின் சின்னஞ்சிறு காதுகளில், விளக்கமாய் அமைந்து, மிகுவாய் பொலிகின்ற அந்த அழகிய குண்டலங்கள் அசைந்து ஆடும் வண்ணம், உன் இதயத் தாமரையில், என்றும் நீக்கமற நிறைந்துள்ள திருமகளை எண்ணிக் கொண்டே அசைந்தாடுவாயாக

ஐய! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை ஆயர்கள் போரேறே! ஆடுக ஆடுகவே - எங்கள் குலத் தலைவனே, எனக்கு ஒரு முறை செங்கீரை ஆடிக் காட்டுவாயாக. ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய, போர் செய்ய வல்ல காளையைப் போன்றவனே ஒரே ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுவாயாக!

பதவுரை:

பரம்பொருளே! எண்ணிலடங்கா யுகங்களாக, உலகிலுள்ள உயிரினங்கள் மற்றும் உயிரற்ற பொருள்கள் அனைத்தையும் உருவாக்கியதோடு, ஊழிப் பேரழிவின் போது அவற்றையெல்லாம் தன் அழகிய வயிற்றினுள் வைத்து பாதுகாத்து, ஆலிலை மேல் மெல்ல சயனித்து அறிதுயில் கொண்ட முழுமுதற் கடவுளே! வெண்தாமரை மலரின் இதழ்களைப் போல் நீண்ட கண்களையுடைய கருமேக தேகங்கொண்டவனே! நின் சின்னஞ்சிறு காதுகளில், விளக்கமாய் அமைந்து, மிகுவாய் பொலிகின்ற அந்த அழகிய குண்டலங்கள் அசைந்து ஆடும் வண்ணம், உன் இதயத் தாமரையில், என்றும் நீக்கமற நிறைந்துள்ள திருமகளை எண்ணிக் கொண்டே, எங்கள் குலத் தலைவனே, எனக்கு ஒரு முறை செங்கீரை ஆடிக் காட்டுவாயாக. ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய, போர் செய்ய வல்ல காளையைப் போன்றவனே ஒரே ஒரு முறை செங்கீரை ஆடுவாயாக!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 10

2009-11-16T20:54:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து

நான்காம் திருமொழி - தன்முகத்து
(அம்புலிப்பருவம் - குழந்தையுடன் விளையாட நிலவினை அழைத்தல்)
கலிநிலைத்துறை

பாடல் 10

குறிப்பு: இப்பாசுரத்தை இருமுறை சேவிக்க வேண்டும்!

மைத்தடங்கண்ணி யசோதைதன் மகனுக்கு* இவை
ஒத்தன சொல்லி உரைத்தமாற்றம்* ஒளிபுத்தூர்
வித்தகன் விட்டுசித்தன் விரித்த தமிழிவை*
எத்தனையும் சொல்லவல்லவர்க்கு இடரில்லையே.

பொருள்:

மைத்தடங்கண்ணி யசோதைதன் மகனுக்கு - அகன்ற, பெரிய, அழகிய கண்களை உடையவளான யசோதை அன்னை, தன் மகனான குட்டிக் கண்ணனின்

இவை ஒத்தன சொல்லி உரைத்தமாற்றம் - வீர பராக்கிரமங்களையும், அவன் வலிமையையும், மாயசக்திகளைப் பற்றியெல்லாம் பொருந்த சொன்ன, இந்த மேலான உண்மைப் பொருள்களை எல்லாம்

ஒளிபுத்தூர் வித்தகன் விட்டுசித்தன் விரித்த தமிழிவை - மேன்மையுடைய திருவில்லிப்புத்தூர் நகர் வாழ், இறைவனின் தூதுவனான அடியன் விட்டுசித்தன் விரிவாய் உரைத்த, இந்த தீந்தமிழ்ப் பாடல்கள்

எத்தனையும் சொல்லவல்லவர்க்கு இடரில்லையே - முழுவதையும் மனமாற சொல்பவர்களை எந்த துன்பமும் தீண்டாது.

பதவுரை:

அகன்ற, பெரிய, அழகிய கண்களை உடையவளான யசோதை அன்னை, தன் மகனான குட்டிக் கண்ணனின் வீர பராக்கிரமங்களையும், அவன் வலிமையையும், மாயசக்திகளைப் பற்றியெல்லாம் பொருந்த சொன்ன, இந்த மேலான உண்மைப் பொருள்களை எல்லாம் மேன்மையுடைய திருவில்லிப்புத்தூர் நகர் வாழ், இறைவனின் தூதுவனான அடியன் விட்டுசித்தன் விரிவாய் உரைத்த, இந்த தீந்தமிழ்ப் பாடல்கள் முழுவதையும் மனமாற சொல்பவர்களை எந்த துன்பமும் தீண்டாது.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 9

2009-11-16T20:52:00.002-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து

பாடல் 9

தாழியில் வெண்ணெய் தடங்கையார விழுங்கிய*
பேழைவயிற்றெம்பிரான் கண்டாய் உன்னைக்கூவுகின்றான்*
ஆழிகொண்டு உன்னையெறியும் ஐயுறவில்லைகாண்*
வாழவுறுதியேல் மாமதீ! மகிழ்ந்தோடிவா.

பொருள்:

தன் பிள்ளையை யாரேனும் அவமதித்தால், அப்பிள்ளையை விட அதன் அன்னைக்கு மிகுந்த கோபம் வந்து விடும். யசோதை அன்னையும் இப்பொழுது அந்த நிலையில் தான் இருக்கின்றாள். கைவலிக்க, தொண்டை ஆவி போக யசோதை இளஞ்சிங்கம் அழைத்தும் அம்புலி வாராமையால், அவள் நிலவின் மேல் மிகுந்த கோபங்கொண்டு, ' முழு நிலவே! நீ இப்ப வராவிட்டால், என் மகனே உன்னைக் கொன்றுவிடுவான்' என்று மிரட்டுகிறாள்.

தாழியில் வெண்ணெய் தடங்கையார விழுங்கிய - மோர்ப் பானையில் வைத்திருந்த வெண்ணெய் முழுவதையும், தன் பெரிய கைகளால் எடுத்து, ஒரே வாயாக விழுங்கி உண்ட

பேழைவயிற்றெம்பிரான் கண்டாய் உன்னைக்கூவுகின்றான் - பெரிய வயிறுடைய, என் தெய்வம், அம்புலியே உன்னைக் கூவி அழைக்கிறான் பார்.

ஆழிகொண்டு உன்னையெறியும் ஐயுறவில்லைகாண் - தானே எழுந்து, உன்னைத் தாவிப் பிடிக்கவேண்டும் என்று இல்லை. இங்கிருந்தபடியே, தன் சக்கராயுதத்தை ஏவி விட்டாலே போதும். நீ இல்லாமல் போய்விடுவாய். எங்கள் குலதெய்வம் பலமுறை, உரக்கக் கூவி அழைத்தும் நீ வரவில்லை. ஆதலால், சந்தேகமே இல்லை. அவன் தன் சக்கராயுதத்தினால் உன்னைக்
கொல்லப்போகிறான் பார்.

வாழவுறுதியேல் மாமதீ! மகிழ்ந்தோடிவா - இறுதியாக அழைக்கிறேன், உனக்கு வாழ விருப்பம் இருந்தால், மாமதியே மகிழ்ந்தோடி வந்து என் மகனுடன் விளையாடுவாயாக.

பதவுரை:

மோர்ப் பானையில் வைத்திருந்த, வெண்ணெய் முழுவதையும், தன் பெரிய கையால் எடுத்து, ஒரே வாயில் விழுங்கி உண்ணுமளவினுக்குப் பெரிய வயிறுடையவன்; எங்கள் குல தெய்வம் உன்னைக் கூவி அழைக்கின்றான். அவன் பல முறை அழைத்தும் நீ வராததால், தன் சக்கராயுதத்தை அனுப்பி, நிச்சயமாக உன்னைக் கொல்லப் போகிறான்.இதில் சந்தேகமே இல்லை. உயிர் வாழ விருப்பம் கொண்டாயானால், மாமதியே! மகிழ்ந்தோடிவந்து என்மகனுடன் விளையாடுவாயாக.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 8

2009-11-16T20:52:00.001-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து

நான்காம் திருமொழி - தன்முகத்து
(அம்புலிப்பருவம் - குழந்தையுடன் விளையாட நிலவினை அழைத்தல்)
கலிநிலைத்துறை

பாடல் 8

சிறியனென்று என்னிளஞ்சிங்கத்தை இகழேல் கண்டாய்*
சிறுமையின் வார்த்தையை மாவலியிடைச் சென்றுகேள்*
சிறுமைப் பிழைகொள்ளில் நீயும் உன் தேவைக்குரியை காண்*
நிறைமதீ! நெடுமால் விரைந்து உன்னைக் கூவுகின்றான்.

பதவுரை:

சிறியனென்று என்னிளஞ்சிங்கத்தை இகழேல் கண்டாய் - என் சிங்கக்குட்டியை சிறு குழந்தை தானே, இப்பொடியனால் என்ன செய்து விட முடியும் என்று சிறுமையாய் எண்ணிவிடாதே

சிறுமையின் வார்த்தையை மாவலியிடைச் சென்றுகேள் - சிறுமையின் வார்த்தைக்கு முழுமையான விளக்கத்தை மாவலி (மகாபலி)ச் சக்கரவர்த்தியிடத்தில் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்.

சிறுமைப் பிழைகொள்ளில் நீயும் உன் தேவைக்குரியை காண் - சிறுமதி கொண்ட முழுமதியே! இவனை சிறுவனாக எண்ணி, அவமதித்து, அழிந்துவிடாதே! இப்பிள்ளை மட்டும், விசுவரூபம் கொண்டு எழுந்துவிட்டால், நீ எல்லாம் இருக்கும் இடம் தெரியாமல் போய்விடுவாய். ஆகையால், என் பாலகனுடன் வந்து விளையாடி, நற்பலன் பெற்றுக் கொள்வாயாக.

நிறைமதீ! நெடுமால் விரைந்து உன்னைக் கூவுகின்றான் - முழுநிலவே! என் நெடுமால் வேகமாய், பலமுறை உன்னைக் கூவி அழைக்கின்றான். விரைந்து வருவாயாக!

பதவுரை:

முழுநிலவே! என் மகன், நெடுமால், உற்சாகத்துடன் வேகமாக, பலமுறைக் கூவி அழைக்கின்றான். சிறுமதி கொண்ட முழுமதியே! தோற்றத்தில், சிறிய பாலகனாக இருக்கிறானென்று என் சிங்கக் குட்டியை சிறுமையாய் எண்ணிவிடாதே. இச்சிறுமையின் வலிமையை மாவலிச் சக்கரவர்த்தியிடம் சென்று கேட்டுப்பார், தெரியும். இச்சிறு பிள்ளை மட்டும் விசுவரூபம் கொண்டு எழுந்துவிட்டால், நீ இருக்கும் இடம் தெரியாது போய்விடுவாய். சமரசமாக, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் வந்து, என் பாலகனுடன் விளையாடி நற்பலன் பெற்றுக் கொள்வாயாக! விரைந்து நெடுமாலிடம் வருவாயாக, வெண்ணிலவே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 7

2009-11-16T20:48:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
நான்காம் திருமொழி - தன்முகத்து
(அம்புலிப்பருவம் - குழந்தையுடன் விளையாட நிலவினை அழைத்தல்)
கலிநிலைத்துறை

பாடல் 7

பாலகனென்று பரிபவம் செய்யேல்* பண்டொருநாள்
ஆலினிலை வளர்ந்த சிறுக்கனவன் இவன்*
மேலேழப் பாய்ந்து பிடித்துக் கொள்ளும் வெகுளுமேல்*
மாலைமதியாதே மாமதீ! மகிழ்ந்தோடிவா.

பொருள்:

பாலகனென்று பரிபவம் செய்யேல் - தாய்ப்பாலைக் கூட சீரணிக்க இயலாத சிறு பாலகனென்று இப்பிள்ளையை நீ இழிவாய் எண்ணிவிடாதே. (பரிபவம் - இழிவு, எளிமை)

பண்டொருநாள் ஆலினிலை வளர்ந்த சிறுக்கனவன் இவன் - இவன் யாரென்று தெரியுமா?? முன்னொரு காலத்தில், மகாப் பிரளயம் வந்தபோது, அண்டசராசங்களனைத்தையும் தன் வயிற்றினுள் வைத்துக் காத்துக் கொண்டு, ஊழிப் பெருவெள்ளத்தில், தன் பாதவிரலை சூப்பிய வண்ணம் ஆலிலைமேல் பால முகுந்தனாக மிதந்துவந்த அந்த சிறுபிள்ளையை நீ அறிவையோ?? அந்த பாலகன் தான் இவன், தெரிந்துகொள் வெண்ணிலவே! (பண்டு - பழைமை; முற்காலம்; சிறுக்கன் - சிறுபிள்ளை, சிறுக்கி என்ற பெண்பாலுக்கெதிரான ஆண்பால்)

மேலேழப் பாய்ந்து பிடித்துக் கொள்ளும் வெகுளுமேல் - இந்த சிறுக்கனுக்குக் கோபம் வந்துவிட்டால், ஒரே பாய்ச்சலில் உன்னை எட்டிப் பறித்து, எங்கும் நகரவிடாமல் கெட்டியாகப் பிடித்துத் தன்னிடமே வைத்துக் கொள்வான். (வெகுளுமேல் - கோபம் கொண்டால்)

மாலைமதியாதே மாமதீ! மகிழ்ந்தோடிவா - உன்னை ஒரே பாய்ச்சலில் எட்டிப் பிடிக்கக்கூடிய வல்லமையுடைய திருமாலை, அவமதிக்காமல், மகிழ்ச்சியுடன் அவனோட விளையாட ஓடிவருவாயாக.

பதவுரை:

பௌர்ணமி நாளில் பூத்திருக்கின்ற பூரண நிலவே! என்மகனை சிறிய மழலைதானே என்று எளிமையாய் எண்ணிவிடாதே. முன்னொரு காலத்தில், ஊழிப் பிரளயத்தின் போது, அண்டங்களனைத்தையும் தன் வயிற்றினுள் பாதுகாப்பாக வைத்துக்கொண்டு, பங்கயப் பாதவிரலை பவள இதழால் சுவைத்துக்கொண்டே பிரளய நீரில் ஆலிலைமேல் சயனத்திருக்கோலத்தில் பாலமுகுந்தனாக மிதந்து வந்த அந்த சிறுவன்தான் இவன். இவனுக்குக் கோபம் வந்துவிட்டால், உன்னை ஒரே பாய்ச்சலில் எட்டிப் பறித்து, எங்கும் அசையவிடாமல் பிடித்துக் கொள்வான். அதற்காக நீ அச்சம் கொள்ளவும் தேவையில்லை; என்மகன் உன்னுடன் அன்பாக விளையாடுவான் அதனால் விரைந்தோடிவா வெண்மதியே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 6

2009-11-16T08:33:00.000-08:00

பாடல் 6

தண்டொடுசக்கரம் சார்ங்கமேந்தும் தடக்கையன்*
கண்துயில் கொள்ளக்கருதிக் கொட்டாவிகொள்கின்றான்*
உண்டமுலைப்பாலறா கண்டாய் உறங்காவிடில்*
விண்தனில் மன்னிய மாமதீ! விரைந்தோடிவா.

பொருள்:

வெகு நேரமாகக் குட்டிக் கண்ணன் அழைத்துப் பார்த்தும், குழந்தையுடன் விளையாட அம்புலி வரவே இல்லை. நேரமும் நகர்ந்து கொண்டே இருக்கின்ற படியால், நிலவிடம், 'கண்ணன் தூங்க வேண்டும். அவன் தூங்குவதற்கு முன்னம் வந்துவிடு' என்று சந்திரனை விரைவுபடுத்துகிறாள்.

தண்டொடு சக்கரம் சார்ங்கமேந்தும் தடக்கையன் - இந்த சிறு பிள்ளை, தன்னிடம் விளையாடுவதற்கு ஏதும் இல்லாதபடியால் உன்னை அழைக்கவில்லை; தன் வலிமையான பெரிய பிஞ்சு கைகளில் கௌமோதகி என்ற கதாயுதத்துடன்(கதையுடன்), உன்னினும் பொலிவான சுதர்சன சக்கரத்தையும், சார்ங்கம் என்ற வில்லினையும் வைத்திருக்கின்றான்.

கண்துயில் கொள்ளக் கருதிக் கொட்டாவி கொள்கின்றான் - குட்டிக் கண்ணனுக்குத் தூக்கம் வருகின்றபடியால், அதற்கு அடையாளமாய் கொட்டாவி விடுகின்றான். இத்துனை நேரம் உன்னை அழைத்தும் நீ வரவில்லை வெள்ளி நிலவே! அவனும் உன்னை அழைத்து அழைத்துப் பார்த்துவிட்டு, அயர்ந்து போய்விட்டான். தூக்க மயக்கமும் அவனைத் தழுவிக் கொண்டது; நீயும் இன்னும் வாராமையால் மிகவும் வாட்டத்துடன் அவன் கொட்டாவி விடுவதைப் பார். (கொட்டாவி - தூக்க மயக்கம், பசி மயக்கம் போன்றவற்றால் வாய் வழியாக வெளியிடும் நெட்டுயிர்ப்பு)

உண்ட முலைப்பாலறா கண்டாய் உறங்காவிடில் - உறங்காவிடில் உண்ட முலைப்பால் அறா கண்டாய் - சரியான நேரத்திற்கு அவன் உறங்காவிட்டால், அவன் உண்ட தாய்ப்பாலும் சரியாக செரிமானமாகாது, பாத்துக்கோ! (அறா - செரிமானம் ஆகாது; அறு - செரிமானமாதல், செரித்தல்)

விண்தனில் மன்னிய மாமதீ! விரைந்தோடிவா - விண்ணிலே என்றும் நிலைபெற்றிருக்கின்ற முழுமதியே! என்மகன், கண்ணன் கண்ணுறக்கம் கொள்ளவேண்டும் விரைந்தோடிவா. (விண் - வானம்; மன்னிய - நிலைபெற்ற)

பதவுரை:

விண்ணிலே நிலைபெற்ற முழுமதியே! எத்துனை முறைதான் என் மகன் உன்னையேக் கூவி அழைத்துக் கொண்டிருப்பான். தன் வலிமையான பிஞ்சு கைகளில் கௌமோதகி என்கிற கதையுடன், சுதர்சன சக்கரத்தையும், சார்ங்கம் என்ற வில்லினையும் வைத்திருப்பவன், தூக்கமயக்கம் தழுவுவதால் உறங்குவதற்கு நிமித்தமாய் வாய்வழியே நெடுமூச்சு விடுகின்றான். இதோ பார் வெண்மதியே!அவன் சரியான நேரத்திற்கு, உறங்கினால் தான் அவன் நிறைவாய் உண்ட தாய்ப்பாலும் செரிமானமாகும். என் மகன், கண்ணுறக்கம் கொள்ளவேண்டும்; தாமதிக்காமல் விரைந்தோடிவா, வெண்ணிலவே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 5

2009-11-10T04:49:00.000-08:00

பாடல்5

அழகியவாயில் அமுதவூறல் தெளிவுறா*
மழலைமுற்றாத இளஞ்சொல்லால் உன்னைக் கூவுகின்றான்*
குழகன் சிரீதரன் கூவக்கூவ நீபோதியேல்*
புழையிலவாகாதே நின்செவிபுகர் மாமதீ!

பொருள்:

அழகியவாயில் அமுதவூறல் தெளிவுறா - குட்டிக் கண்ணனின் அழகிய பவளவாயில் ஊறுகின்ற உமிழ்நீர் அமுதத்துடன் கலந்து தெளிவில்லாமல் வருகின்ற

மழலைமுற்றாத இளஞ்சொல்லால் உன்னைக் கூவுகின்றான் - குழந்தைத்தனம் மாறாத மழலைச் சொற்களால் நிலவே! உன்னைக் கூவிக் கூவி அழைக்கின்றான்

குழகன் சிரீதரன் கூவக்கூவ நீபோதியேல் - அழகன், குழந்தையாய் வந்திருக்கின்ற திருமகளைத் தன் உள்ளத்திலேயே என்றும் இருத்தியிருக்கின்ற திருமாலவன் கூவிக் கூவி அழைத்தும் நீ அகன்று செல்கின்றாயே (குழகன் - குழந்தை, அழகன், இளையவன்; குழகு - அழகு, குழந்தை, இளமை ஆகிய மூன்றனையும் குறிக்கும் ஒரு சொல்லாகும்)

புழையிலவாகாதே - உனது செவிகள் அடைக்கப்பெற்றுள்ளனவா?? இப்பாலகன் உன்னைக் கூவி அழைப்பது, நின் செவிகளில் விழவில்லையா? அவை கேட்கும் தன்மையை இழந்துவிட்டனவா?? முழு உருவத்துடன், மிகுந்த பொலிவுடன் பூரண சந்திரனாய் விளங்கினாலும், நீ கேளா செவிகளைக் கொண்டிருப்பதால், நீ முழுமையானவன் அல்லன், பௌர்ணமி நிலவே! (புழை - சிறுவழி, துளை)

நின் செவி புகர் மாமதீ - உனது செவிகள் கேட்கும் தன்மை கொண்டவையாயிருந்தாலும், நீ இம்மழலையினது குரலைக் கேட்காமல் இருப்பதற்காக, உனது செவிகள் கேட்கும் தன்மையை இழந்து போகட்டும் முழுநிலவே! (புகர் - குறை, குற்றம்)

பதவுரை:

குழந்தை கண்ணனின் அழகிய பவளவாயில் ஊறுகின்ற எச்சில் அமுதத்துடன் கலந்து, தெளிவுறாத, குழந்தைத்தனம் மாறாமல் வருகின்ற மழலைச் சொற்களால் உன்னைக் கூவி அழைக்கின்றான். அழகன், குழந்தையாயிருக்கின்ற திருமகள் கேள்வன் கொஞ்சிக் கொஞ்சி உன்னை பல முறை அழைத்தும் நீ விலகி விலகிப் போகின்றாயே வட்டநிலவே. முழுநிலவே! உனது செவிகள் அடைக்கப்பெற்றுவிட்டனவோ?? இந்த பௌர்ணமி நாளில் நீ பூரணமாய் ஒளிவீசி, முழுமைப் பெற்றுத் தோன்றினாலும், கேளா செவிகளைக் கொண்டிருப்பதால் நீ குறையுடையவனே. அப்படியே, நினது செவிகள் கேட்கும் தன்மைக் கொண்டவையாயிருந்தாலும், இப்பாலகனின் மழலைக் குரலுக்கு செவிமடுக்காமையால், இனி, அவை செயலிழந்து போகட்டும், சந்திரனே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 4

2009-11-10T03:48:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
நான்காம் திருமொழி - தன்முகத்து
(அம்புலிப்பருவம் - குழந்தையுடன் விளையாட நிலவினை அழைத்தல்)
கலிநிலைத்துறை
பாடல் 4

சக்கரக்கையன் தடங்கண்ணால் மலரவிழித்து*
ஒக்கலை மேலிருந்து உன்னையே சுட்டிக்காட்டும் காண்*
தக்கதறிதியேல் சந்திரா! சலம் செய்யாதே*
மக்கட்பெறாத மலடனல்லையேல்வா கண்டாய்.

பொருள்:

குட்டிக்கண்ணன், தள்ளி நின்று தன் தாயிடம் மேகங்களினின்று கண்ணாமூச்சி ஆடுகின்ற நிலவினைக் காட்டிக் காட்டி அழைத்துப் பார்த்தான். அப்பவும் நிலவு தன்னிடத்து வராததால், இப்போது தாயின் இடுப்பிலே ஏறி நின்று பிடிவாதமாய் நிலவினைக் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கிறான்.

சக்கரக்கையன் தடங்கண்ணால் மலரவிழித்து - உன்னினும் பொலிவுடைய, வடிவான சுதர்சன சக்கரத்தைக் கொண்டிருப்பவன் என் மகன்; தன் பெரிய அழகிய கண்கள் விரிய உன்னையே பார்த்து

ஒக்கலை மேலிருந்து உன்னையே சுட்டிக்காட்டும் காண் - வேங்கட மாமலை மேல் வீற்றிருப்பவன், இப்போது என் இடுப்பின் மேல் அமர்ந்து கொண்டு, என் தாவாயைத் திருப்பித் திருப்பி, உன்னையே மீண்டும் மீண்டும் சுட்டிக் காட்டுகின்றதைப் பார் சந்திரனே! (ஒக்கலை - இடுப்பு)

தக்கதறிதியேல் சந்திரா! சலம் செய்யாதே - இப்பொழுது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று உனக்குத் தெரியவில்லையா சந்திரா! பிடிவாதம் செய்யாமல் இறங்கி வந்து இந்த கார்மேகத்துடன் விளையாடுவாயாக (சலம் - பிடிவாதம்)

மக்கட்பெறாத மலடனல்லையேல் வா கண்டாய் - ஒரு மழலையின் விருப்பம் உனக்குப் புரியவில்லையா? மக்கட் செல்வம் வாய்க்கப் பெறாத மலடனல்லவே நீ. ஆகவே, உடனடியாக நீ இங்கே, இவ்விடத்தில் வந்து என் பிள்ளையுடன் விளையாடுவாயாக.

பதவுரை:

யசோதை அன்னை, 'தன் இறைவனான கண்ணன், சுதர்சன சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்தியிருப்பவன்; அவன், என் இடுப்பின் மேல் அமர்ந்து கொண்டு, தன்னுடைய பெரிய அழகிய கண்களை விரிய விரித்து, உன்னையே சுட்டிக்காட்டுகிறான் பார். மக்களைப் பெற்ற உனக்கு இப்பொழுது என்ன செய்யவேண்டும் என்று தெரியவில்லையா? பிடிவாதம் செய்யாமல், உடனடியாக வந்து என் பிள்ளையுடன் விளையாடுவாயாக வெண்ணிலவே!,' என்று நிலவினை கண்ணனுடன் விளையாட விளிக்கின்றாள்.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 3

2009-11-09T18:34:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
நான்காம் திருமொழி - தன்முகத்து
(அம்புலிப்பருவம் - குழந்தையுடன் விளையாட நிலவினை அழைத்தல்)
கலிநிலைத்துறை
பாடல் 3

சுற்றும் ஒளிவட்டம் சூழ்ந்து சோதிபரந்தெங்கும்*
எத்தனை செய்யினும் என்மகன் முகம் நேரொவ்வாய்*
வித்தகன் வேங்கடவாணன் உன்னை விளிக்கின்ற*
கைத்தலம் நோவாமே அம்புலீ! கடிதோடிவா.

பொருள்:

எனக்குத் தெய்வமாய் இருக்கின்ற தேனமுது அழைக்கின்றான் அம்புலியே, மஞ்சுக் கூட்டங்களில் மறைந்து கொள்ளாது மகிழ்ந்தோடிவா ன்னு யசோதை அன்னை அன்புடன் அழைத்தும், சந்திரன் வராததால், அவனை சற்று கடுமையாக, என் பிள்ளை அழைத்தும் வரமறுக்கிறாயா? உனக்கு அவ்வளவு மனத்துணிவா? தலைக்கணமா?? என்று சினந்துகொண்டு, நிலவானது அவனுக்கு இணையானதில்லை என்பதை உரைத்து, தன் மகனின் உயர்வைக் கூறி அம்புலியைக் கண்ணனுடன் ஆட அழைக்கிறாள் அன்னை.

சுற்றும் ஒளிவட்டம் சூழ்ந்து சோதி பரந்தெங்கும் - ஏ வெண்ணிலவே! உன் முகத்தில் இருந்து சிதறுகின்ற குளிர்ந்த வெண்கதிர்கள் இவ்வுலகம் முழுதும் பரந்திருந்தாலும்,

எத்தனை செய்யினும் என்மகன் முகம் நேரொவ்வாய் - தேய்வதும், வளர்வதும்; ஒரு நாள் முழுமையாய் இருப்பதும், பிரிதொரு நாளில் இல்லாமல் போவதும் போல் பல மாயங்கள் நீ புரிந்தாலும்... மாயக்கண்ணன், என் மழலைச் செல்வன், அடர் வண்ணனவன் முகத்திற்கு முன் நீ எல்லாம் எம்மாத்திரம்.

உன்னிடத்திருந்து சிதறுகின்ற இலட்சனக்கணக்கான குளிர்ந்த வெண்கதிர்களும் என் முகில் வண்ணன் முகத்தின் பொலிவிற்கும், தண்மைக்கும் சிறிதும் ஒப்பாகாது. அண்டம் விழுங்கியவன் தொண்டைக்குள்ளேயே அடங்கிய பொடியன் நீ!

வித்தகன் வேங்கடவாணன் உன்னை விளிக்கின்ற - ஞானத்தின் உருவானவன், வித்தகர்க்கெல்லாம் வித்தகன்; தென்கோடியில் இருக்கும் தமிழகத்திற்கு வடவெல்லையாக அமைகின்ற திரு வேங்கட மலை - கருவுற்ற கார்மேகங்கள் தழுவி நிற்கின்ற ஓங்கிஉயர்ந்த செம்மலை; எம் பாவங்களை எல்லாம் வெம்மித்து விடுகின்ற திருமலையில் வாழ்கின்றவன் உன்னை அன்புடன் அழைக்கின்றான்

(வித்தகன் - அறிஞன்; வேங்கடம் - திருவேங்கட மலை, திருப்பதி மலை; வாணன் - வாழ்பவன், வாழ் + நன்; விளி - அழை)

கைத்தலம் நோவாமே அம்புலி! கடிதோடிவா - சிறுபிள்ளை, எத்துனை நேரமாய் உன்னைக் காட்டி காட்டி, தன் பிஞ்சு கைகளை ஆட்டி ஆட்டி அழைப்பான்; அவனுக்குக் கைவலி வந்து விடும்முன் அம்புலியே, அழகு சந்திரனே விரைந்தோடி வருவாயாக

(கைத்தலம் - கை, கரம்; நோவாமே - துன்புறாமல், நோதல் - துன்புறுதல்; அம்புலி - சந்திரன்; கடிது - விரைந்து)

பதவுரை:

'ஏ வெண்ணிலவே! உன் வட்டமான அழகிய முகத்திலிருந்து சிதறுகின்ற குளிர்ந்த வெண்கதிர்களின் ஒளியானது, இவ்வுலகம் முழுதும் விரவி ஒளியூட்டினாலும்; நீ வளர்வதும் தேய்வதும் போல் மாயங்கள் பல புரிந்தாலும் அவை எல்லாம் என் மகனின் அழகிய திருமுகத்திற்கு முன் எக்காலத்திலும் ஒப்பாகாது. வித்தகர்க்கெல்லாம் வித்தகன், தூய ஞானத்தின் வடிவானவன்; மலைகளிலே புனிதமான வேங்கடமலையில் வாழ்கின்ற வேங்கடவன் உன்னை எத்துனை காலமாய் அழைக்கின்றான். அச்சிறு பாலகனின் பச்சிளங்கைகளில் வலி தோன்றும் முன்னே விரைந்தோடிவந்து அவனுடன் விளையாடுவாயாக', என்று யசோதை அன்னை நிலவிடம் கூறுகிறாள்.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 2

2009-11-09T16:35:00.000-08:00

பாடல் 2
என்சிறுக்குட்டன் எனக்கோரின்னமுது எம்பிரான்*
தன்சிறுக்கைகளால் காட்டிக்காட்டியழைக்கின்றான்*
அஞ்சனவண்ணனோட ஆடலாட உறுதியேல்*
மஞ்சில்மறையாதே மாமதீ! மகிழ்ந்தோடிவா.

பொருள்:

என்சிறுக்குட்டன் எனக்கோர் இன்னமுது எம்பிரான் - எவ்வளோ அழகா, யசோதை அம்மா பாடுறாங்க பாருங்க. குட்டன் னாவே சிறு குழந்தை, அதிலும் சிறு குட்டனாம். ரொம்பவே செல்லமா பாடுறாங்க...

என்னோட இந்த சிறு குழந்தை, எனக்கு எப்படிப்பட்டவன் என்றால், அவன் எனக்குக் கிடைக்கப்பெற்ற ஓர் இனிமையான அமிழ்தத்தினைப் போன்றவன்; என் தெய்வமே அவன்தான்.
(குட்டன் - சிறு குழந்தை)

தன்சிறுக்கைகளால் காட்டிக்காட்டியழைக்கின்றான் - எனக்குத் தெய்வமாய், அமிழ்தமாய் இருக்கும் இந்த சிறு பாலகன், தன்னுடைய அழகான சிறிய கைகளால் நிலவினைக் காட்டிக் காட்டித் தன்னுடன் விளையாட அழைக்கின்றான்.

குழந்தைங்க எதையாவது, பிடிவாதமா வேணும்னு கேட்கின்ற அந்த அழகே தனிதான். தன் கால்களை உதைத்துக் கொண்டு, கைகளை உதறிக் கொண்டு, அப்படியே அவர்கள் முகம் செல்லும் போக்கு இருக்கின்றதே எப்பப்பா... ஆனால் கண் மட்டும் அந்த பொருளை விட்டு அசையாது... அப்படியே நம்மளை பார்த்தாலும், அப்ப அவங்க பார்க்கின்ற பார்வைக்கு நம்மால மயங்காம இருக்கவே முடியாது... இவ்வளவையும் ஒரு வரியில சொல்லிருக்காரு பாருங்க ஆழ்வார். அஞ்சனவண்ணனோட ஆடலாட உறுதியேல் - கருமைவண்ணம் கொண்ட என் மைந்தனோட விளையாடி மகிழ்வதற்கு உனக்கும் விருப்பம் உண்டென்றால்

(அஞ்சனம் - கருமை; கண்ணுக்கிடும் மை; இருள்)

மஞ்சில்மறையாதே மாமதீ! மகிழ்ந்தோடிவா - வெக்கங்கொண்டு மேகத்தினிடையே சென்று ஒளிந்து கொள்ளாதே, இளநிலவே! சொக்க வைக்கும் கொஞ்சலுடன் உன்னை அழைக்கும் என் மகனுடன், மகிழ்ச்சியுடன் ஓடி வந்து விளையாடு.
(மஞ்சு - வெண்மேகம்; மாமதீ - முழு நிலவு)

பதவுரை:

யசோதை அன்னை நிலவினைப்பார்த்துக் கூறுவது போல் அமைந்த பாடல் இது:

என்னுடைய இந்த சிறிய பாலகன், எனக்குக் கிடைக்கப்பெற்ற ஓர் இனிய தெவிட்டாத தெள்ளமிழ்தம் போன்றவன்; என்னுடைய தெய்வம் அவன்; அப்படிப்பட்ட என்னுடைய புதல்வன், தன்னுடைய சிறிய கைகளால் உன்னையேக் காட்டிக் காட்டி மிகுந்த ஆவலுடன் உன்னை விளையாட அழைக்கின்றான். பௌர்ணமி நிலவே! கருமை வண்ணங்கொண்ட என் சுந்தரனோட விளையாடுவதற்கு உனக்கும் விருப்பமுண்டாகில், மேகங்களில் சென்று ஒளிந்து கொள்ளாதே; விரைந்து ஓடிவந்து என்மகனுடன் விளையாடுவாயாக.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 4 - 1

2009-11-09T07:28:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற்பத்து
நான்காம் திருமொழி - தன்முகத்து
(அம்புலிப்பருவம் - குழந்தையுடன் விளையாட நிலவினை அழைத்தல்)
கலிநிலைத்துறை
பாடல் 1

குறிப்பு: இப்பாடலை இருமுறை சேவிக்க வேண்டும்.

தன்முகத்துச்சுட்டி தூங்கத்தூங்கத் தவழ்ந்து போய்*
பொன்முகக் கிண்கிணியார்ப்பப் புழுதியளைகின்றான்*
என்மகன் கோவிந்தன் கூத்தினை இளமாமதீ!*
நின்முகம் கண்ணுளவாகில் நீஇங்கே நோக்கிப்போ.

அன்னை மடியிலேயே அளவளாவிக் கொண்டு, அவள் மருங்கினையும், உதரத்தினையும் ஒரு வழியாக்கிக் கொண்டிருந்த குறும்பன், இப்பொழுது சிறிது வளர்ந்துவிட்டான்.

மாளிகையில் அங்கும் இங்கும் தானே தவழ்ந்து போகிறான். எங்கெல்லாம் வெண்ணெய் இருக்கின்றதென்பதையும்; அப்படியே வெண்ணெய்த் திருடி அகப்பட்டுக் கொண்டாலும் எங்கெல்லாம் சென்று மறைந்துக்கொள்ளலாம் என்பதையும் அறிந்து கொள்கிறான்... :-))

சித்திரை மாத நிலவு வருது, வழி விடு வழிவிடு மேகமே வழி விடு என்பது போல், மாளிகையின் உள்ளே இண்டு இடுக்குகளில் சென்றுவிடுவதால், கண்ணனை, மாளிகையின் பெரிய முற்றத்தின் பரந்த வெளியில் விளையாட விடுகிறாள். அங்கே கண்ணன் தனியாக விளையாடுவதால், குழந்தையுடன் விளையாட வருமாறு வைகாசி நிலவினையும் துணைக்கு அழைக்கின்றாள், தாய்.

பொருள்:

தன்முகத்துச்சுட்டி தூங்கத் தூங்கத் தவழ்ந்து போய் - என்னப்பா இது, ஒரே நகைச்சுவையா இருக்கு... நெற்றிச்சுட்டிக் கூடத் தூங்குமா? அப்படியே தூங்கினாலும் அது எப்படி தவழ்ந்து போகும் ன்னு ரொம்ப ல்லாம் யோசிக்கவே வேணாம். :-))

குழந்தை கண்ணன் நெற்றியில் அணிந்துள்ள அழகிய சுட்டியானது, அவன் மாளிகை முற்றத்தில் தவழும் பொழுது அவன் அசைவதற்கேற்ப அதுவும் ஊசலாடிக் கொண்டே இருக்கின்றது.

(தூங்கல் - ஊசல் ஆடுதல், தொங்குதல் என்பது பொதுவான பொருள். தூக்கணங்குருவி - தொங்குகின்ற கூட்டினையுடைய குருவி, தூக்கணக்கயிறு - உறி -- நினைவில் இருக்கின்றதா)

பொன்முகக் கிண்கிணியார்ப்பப் புழுதியளைகின்றான் - அவனது காற் சதங்கைகளில் கோர்த்துள்ள பொன்னாலான கிண்கிணிகள் ஒலியெழுப்ப, தேகமெங்கும் புழுதியாகுமாறு மணலில் விளையாடுகின்றான்.

(கிண்கிணி - சதங்கைகளில் தொங்குகின்ற மணிகள்; புழுதி - மண்துகள்; அளைதல் - கலந்திருத்தல்)

என்மகன் கோவிந்தன் கூத்தினை இளமாமதீ! - என் மகன் கோவிந்தன், புழுதி மணலில், புரண்டு புரண்டு ஆடுகின்ற, விளையாடுகின்ற அழகினை அந்தி நேரத்தின் அழகிய முழு நிலவேஏஏ!

(இளமாமதி - இளமதி + மாமதி இளமதி - மாலைநேரத்தில் இருக்கின்ற நிலவு; அதாவது காலையில் உதயமாகின்ற இளங்கதிர் வீசுகின்ற சூரியனை இளஞ்சூரியன் என்பது போல் மாலையில் சிறிது சிறிதாகத் தன் ப்ளாட்டின ஒளிக்கதிர்களை வீசுகின்ற நிலா - இளநிலா, மதி - நிலா; மாமதி - வட்டமான முழுநிலவு, பௌர்ணமி நிலா)

நின்முகம் கண்ணுளவாகில் நீஇங்கே நோக்கிப்போ - உன் வட்ட முகத்தில் கண்ணிருக்கின்றதென்றால், நீ என் மகன் கோவிந்தன் விளையாடும் இடம் நோக்கிப் போவாயாக.

பதவுரை:

யசோதை அன்னை, குழந்தை கண்ணன் புழுதிமணலில் விளையாடுவதைப் பற்றி பாடுகிறார்:

குட்டிக் கண்ணனின் நெற்றியில் உள்ள சுட்டி வேகமாய் ஆட, விரைந்து மணற்முற்றத்திற்குத் தவழ்ந்து செல்கின்றான்; அங்கே அவன் கால் சதங்கையில் தொங்குகின்ற பொன்னாலான கிண்கிணிகள் மிகுவாய் ஒலி எழுப்ப, அங்கும் இங்கும் அலைந்து, அவன் தேகம் முழுவதும் புழுதியாகும் வண்ணம் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் விளையாடுகின்றான் என்மகன். தன் மகன் தனியே விளையாடுவதைப்பார்த்த யசோதை அன்னை, நிலவினை நோக்கி, ' மாலைப் பொழுதில் ஞாயிறு மயங்கியதும், வெள்ளொளி வீசுகின்ற வெள்ளிநிலவேஏ! இங்கே என்மகன் கோவிந்தன் புழுதி மணலில் ஆடுகின்ற கூத்தினைப் பார். வட்டமான உன் முகத்தில் எங்கேனும் கண் இருக்குமானால், நீ என் மகன் விளையாடுகின்ற இடம் நோக்கிப் போய் அவனுடன் விளையாடுவாயாக', என்று கூறுகிறாள்.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 10

2009-11-02T00:56:00.000-08:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

பாடல் 10
வஞ்சனை யால்வந்த பேய்ச்சி முலையுண்ட
அஞ்சன வண்ணனை ஆய்ச்சிதா லாட்டிய
செஞ்சொல் மறையவர் சேர்புதுவைப் பட்டன்சொல்
எஞ்சாமை வல்லவர்க்கு இல்லை இடர்தானே

பொருள்:

வஞ்சனையால் வந்த பேய்ச்சி முலையுண்ட - உன்னைக் கொல்லும் தீய எண்ணத்துடன் வந்த பூதகி என்னும் பேயின் முலைப்பால் உண்ட

அஞ்சன வண்ணனை ஆய்ச்சிதா லாட்டிய - கருமை நிறக் கண்ணனை ஆய்ச்சி தாலாட்டிய

செஞ்சொல் மறையவர் சேர்புதுவைப் பட்டன்சொல் - சிறப்பான சொற்களை மறை ஓதுவோர் நிறைந்த சிறீவில்லிபுத்தூர் வாழ் பட்டன் (பெரியாழ்வார்)பாடியதை

எஞ்சாமை வல்லவர்க்கு இல்லை இடர்தானே - ஒன்று விடாமல் படிப்பவர்க்கு இடர் என்றும் இல்லை.

பதவுரை:
கண்ணனைக் கொல்லும் வஞ்சத்துடன் வந்த பூதகியின் முலைப்பால் உண்ட மைநிறக் கண்ணனை இடையர் குல ஆய்ச்சி தாலாட்டிய சிறப்பினை மறை ஓதுவோர் நிறைந்த திருவில்லிப் புத்தூர் பட்டன் பாடிச் சிறப்பித்த பாடல்களை குறைவின்றி சொல்பவர்களுக்கு துன்பம் என்பது இல்லை.

பொதுவாக இது போன்ற பத்துகள் அல்லது தொகுப்புப் பாடல்களின் இறுதியில் நூலாசிரியர் பற்றிய குறிப்பும் இந்தப் பாடல்களைப் பாடுவதால் கிடைக்ககூடிய பயன்கள் பற்றிய குறிப்பும் வருகிறது. பின்னாடி ஒரு ஒப்பீடு செஞ்சு பாக்கணும்.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 9

2009-10-25T05:10:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

பாடல் 9
மெய்திமிரும் நானப் பொடியோடு மஞ்சளும்
செய்ய தடங்கண்ணுக்கு அஞ்சனமும் சிந்துரமும்
வெய்ய கலைப்பாகி கொண்டுஉவ ளாய்நின்றாள்
ஐயா அழேல் அழேல் தாலேலோ அரங்கத் தனையானே தாலேலோ

பொருள்:

மெய்திமிரும் நானப் பொடியோடு மஞ்சளும் - உடலிலிருந்து வெளிப்படும் நறுமணத்துக்காக நாற்றப் பொடியும், மஞ்சளும்

நல்லா கவனிங்க கண்ணனுக்கு இயற்கை மணம் இல்லை ;-) அறிவியல் படி பாத்தா உண்டு ;-))) ஒருவேளை பெரிய ஆளானாத் தான் உடல்மணம் உண்டாகுமோ!

நானப்பொடி - நறுமணப் பொடி
(ச்)நானப் பொடின்னு வைச்சுக்குங்க. குளிக்கும் போது கண்ணனுக்கு நறுமணப் பொடியும், மஞ்சளும் பூசிக் குளிப்பாட்டுறாங்க. அதுனால உடலிலிருந்து அந்தப் பொடிகளின் மணம் கமழ்கிறது.

செய்ய தடங்கண்ணுக்கு அஞ்சனமும் சிந்துரமும் - அழகான பெரிய கண்களுக்குத் தடவ மையும், நெற்றியில் சிவப்பு வண்ணமிட்டு

செய்ய - அழகான
அஞ்சனம் - மை

குளிச்ச பிள்ளைக்கு கண்ணுக்கு மை தடவி, சிந்துரமும் இடுகிறார்கள் . கன்னத்துல ஒரு பொட்டு வைப்பாங்களே, அது வழக்கம் இல்லையோ??

வெய்ய கலைப்பாகி கொண்டுஉவ ளாய்நின்றாள் - விரையும் மானில் ஏறி வரும் காளி உனக்குத் துணையாக நின்றாள்.

வெய்ய - விரைந்து
கலைப்பாகி - கலைமானின் பாகி (பாகனுக்குப் பெண்பால்)

ஐயா அழேல் அழேல் தாலேலோ அரங்கத் தனையானே தாலேலோ - அரங்கத்தில் பள்ளி கொண்ட தலைவனே அழாது கண்ணுறங்கு

ஒரு சின்ன இலக்கணக் குறிப்பு
எதுகைனா அடியின் இரண்டாவது எழுத்து ஒன்றி வருதல். அதோட முதல் எழுத்து குறில்னா எல்லா அடிகள்லயும் முதல் எழுத்து குறில் தான் வரணும். மாறி வந்தாத் தவறு.

மெய், செய்ய, வெய்ய வந்துருக்க எதுகைக்கு ஐயா எப்படிப் பொருந்தும்? இங்க தான் ஐகாரக் குறுக்கம் வருது. ஐ நெடிலாக ஒலிக்காம அய்யான்னு குறுகி ஒலிக்கும். அதனால எதுகை வந்துருச்சே!!

பதவுரை:

உன் நறுமணக் குளியலுக்கு நாற்றப் பொடியும், மஞ்சளும் செய்து, குளித்த பின் பெரிய கருவிழிகளில் பூச மையும், நெற்றியில் இட சிந்துரமும் விரையும் கலைமானை ஊர்தியாகக் கொண்ட காளி (அ) துர்க்கை உனக்குத் துணையாக இருக்கின்றாள் அரங்கத்தில் பள்ளி கொண்ட அய்யனே அழாது கண்ணுறங்கு

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 8

2009-10-10T10:46:00.001-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

பாடல் 8
கச்சொடு பொற்சுரிகை காம்பு கனகவளை
உச்சி மணிச்சுட்டி ஒண்தாள் நிரைப்பொற்பூ
அச்சு தனுக்கென்று அவனியாள் போத்தாள்
நச்சு முலையுண்டாய் தாலேலோ நாராயணா அழேல் தாலேலோ

பொருள்:

கச்சொடு பொற்சுரிகை காம்பு கனகவளை - இடுப்புக் கச்சையோடு, தங்கத்தாலான குறுவாள், பட்டாடை, தோளில் அணியும் வளை இவற்றோடு

கச்சு - இடுப்பில் இறுக்கிக் கட்டும் பட்டை (belt)
சுரிகை - குறுவாள்
காம்பு - பட்டாடை

உச்சி மணிச்சுட்டி ஒண்தாள் நிரைப்பொற்பூ - நெற்றியில் அணிய மணி ஆடும் சுட்டியும், ஒப்பற்றத் திருவடிகளுக்கு பொன்னாலான பூவும்

நிரைப்பொற்பூ - நிரைந்திருக்கும் பொற்பூ
கால்களை நிரைக்கும் பொற்பூவா அல்லது (நிலத்தில்) நடக்கும் போது அடி எடுத்ததும் அங்கே ஒரு மலர் காட்டுவாங்களே, அந்த மாதிரியா? தாமரை மணாளனுக்கு தங்க மலராமா? நடக்கட்டும்.

அச்சு தனுக்கென்று அவனியாள் போத்தாள் - அச்சுதன் என்றழைக்கப் படும் உனக்காக நிலமகள் அனுப்பி இருக்கிறாள்

இங்கன ஏன் அச்சுதன் பேர் குறிப்பிடுறார் ஆழ்வார்? அச்சுதன் என்ற பெயரின் விளக்கத்தில் பொருள் புரியுமோ?

நச்சு முலையுண்டாய் தாலேலோ நாராயணா அழேல் தாலேலோ - பூதகியின் நச்சுப்பால் உண்ட நாராயணனே அழாது கண்ணுறங்கு

பதவுரை:

இப்போது நிலமகள் முறை! மிடுக்கான தோற்றத்துக்கென்று பொருட்களைச் பட்டியலிட்டு அனுப்புகிறாள். இடுப்புக்கு கச்சு, அதில் சொருக தங்கத்தாலான குறுவாள், பட்டாடை, தோளில் பொருத்தத் தங்க வளை, நெற்றியில் ஆடும் மணிச்சுட்டி, திருவடிகளை நிரப்பும் பொற்பூவும் அச்சுதன் என்று பெயர் பெற்ற உனக்கு நிலமகள் தந்திருக்கிறாள். பூதகியை அவளின் முலை நச்சுப் பால் உண்டு முடித்த நாராயணனே நான் தாலாட்ட நீ அழாது கண்ணுறங்கு.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 7

2009-10-10T10:05:00.001-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

பாடல் 7
கானார் நறுந்துழாய் கைசெய்த கண்ணியும்
வானார் செழுஞ்சோலைக் கற்பகத்தின் வாசிகையும்
தேனார் மலர்மேல் திருமங்கை போத்தந்தாள்
கோனே அழேல் அழேல் தாலேலோ குடந்தைக் கிடந்தானே தாலேலோ

பொருள்:

கானார் நறுந்துழாய் கைசெய்த கண்ணியும் - நறுமணம் நிறைந்த நல்ல துளசியைக் கையால் கண்ணி தொடுத்து

கான் - மணம்
கான் + ஆர் - கானார்

நறுமை - நன்மை (பயக்கும்)
துழாய் - துளசி

வானார் செழுஞ்சோலைக் கற்பகத்தின் வாசிகையும் - வானின் செழுமை மிகுந்த சோலையிலிருக்கும் கற்பகத் தருவின் பூக்களால் நெருக்கித் தொடுத்த மாலையை

வாசிகை - மலர்களால் செறிவாகத் தொடுக்கப் பட்ட மாலை

தேனார் மலர்மேல் திருமங்கை போத்தந்தாள் - தேன் நிறைந்த மலர் மேல் வைத்துத் திருமகள் அனுப்பி இருக்கிறாள்.

தேன் நிறைந்த மலரில் இருக்கும் மங்கைன்னும் படிக்கலாம். இதெல்லாம் உடன் தொக்கத் தொகைன்னு சொல்வாங்க.

கோனே அழேல் அழேல் தாலேலோ குடந்தைக் கிடந்தானே தாலேலோ - குடந்தையில் படுத்தவாறு இருக்கும் தலைவனே அழாது கண்ணுறங்கு

பதவுரை:

வானோர்கள் வந்து பரிசளித்தாகி விட்டது. இப்போது தாமரைச் செல்வியே பரிசளிப்பதாகச் சொல்கிறார் பெரியாழ்வார். மங்கை உறையும் மார்புக்கு நறுமண மாலை சூட்டுவதாகச் சொல்கிறார். எப்படிப் பட்ட மாலை? நறுமணம் மிக்க நல்ல துளசி இலைகளை கண்ணியாகத் தொடுத்து, கற்பகத் தருவின் மலர்களை செறிவாகக் கோர்த்துத் தன் கையால் செய்த மாலையை அனுப்புகிறாள். இப்ப உனக்கு மனசு நிறைஞ்சுதான்னு கேட்டுத் தாலாட்டுகிறார் தாயுமான ஆழ்வார்.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 6

2009-10-05T09:20:00.001-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

பாடல் 6
ஓதக் கடலின் ஒளிமுத்தி னாரமும்
சாதிப் பவளமும் சந்தச் சரிவளையும்
மாதக்க வென்று வருணன் விடுதந்தான்
சோதிச் சுடர்முடியாய் தாலேலோ சுந்தரத் தோளனே தாலேலோ

பொருள்:

ஓதக் கடலின் ஒளிமுத்தி னாரமும் - ஓலி எழுப்பும் கடலின் ஒளி பொருந்திய முத்தால் ஆன ஆரமும்

ஓதம்னா பேரொலி, ஆர்ப்பரிப்பு. அதனால ஓதம்னால கடல்னு பண்புப் பெயர் உண்டு. படைகள் ஆர்பரிக்கும் போருக்கும் ஓதம்னே பெயர்.

சாதிப் பவளமும் சந்தச் சரிவளையும் - உயர் வகைப் பவளமும் வண்ணச் சரிகையும்

சந்தம் - வண்ணம். இந்தப் பொருள் கொண்டு இணை மற்றும் பாடல் வகைக்களுக்கு இனிமையான தமிழ் சொல் கூறலாம்.

சந்த விருத்தம் - வண்ணப் பெருக்கு
இங்க பாருங்க.

மாதக்க வென்று வருணன் விடுதந்தான் - உனக்குச் சிறப்பானது என்று மழைக் கடவுள் தந்தனுப்பி இருக்கிறான்

மா - பெரியது, சிறப்பானது
மாதக்க - உன் சிறப்புக்குத் தக்கது

சோதிச் சுடர்முடியாய் தாலேலோ சுந்தரத் தோளனே தாலேலோ - அழகிய தோள்கள் ஏந்தும் புகழ் வீசும் முடியுடையவனே கண்ணுறங்கு

பதவுரை:

மழைக்கும் கடலுக்கும் தலைவன் வருணன். அவன் தன்னிடத்தே இருந்து விளையும் பொருள்களான முத்து, பவளம் போன்றவற்றோடு வண்ணம் நிறைந்த சரிகைகளையும் உனக்குச் சிறப்பாக இருக்கும் என்று அனுப்பி இருக்கிறான். அழகிய தோள்களில் அமைந்த சிறப்பு வாய்ந்த முடி சூடிய கண்ணனே கண்ணுறங்கு

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 5

2009-10-04T08:53:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

பாடல் 5
எழிலார் திருமார்புக்(கு) ஏற்கும் இவையென்(று)
அழகிய ஐம்படையும் ஆரமுங் கொண்டு
வழுவில் கொடையான் வயிச்சி ரவணன்
தொழுதுஉவ னாய்நின்றான் தாலேலோ தூமணி வண்ணனே தாலேலோ

பொருள்:

எழிலார் திருமார்புக்(கு) ஏற்கும் இவையென்(று) - வடிவான உன் மார்புக்கு ஏற்றவை என்று

அழகிய ஐம்படையும் ஆரமுங் கொண்டு - அழகிய ஐந்தாயுதத்தை (பெருமாளின் அடையாளங்களான சங்கு, எஃகம், வாள், தண்டு, வில் ஆகியவையே ஐந்தாயுதம்) அருமையான சங்கிலியில் கோர்த்துக் கொணர்ந்த

ஆரம் - முத்து/மணி கோர்த்த கழுத்தணி

வழுவில் கொடையான் வயிச்சி ரவணன் - குற்றமற்ற கொடையாளனான குபேரன்

வழு - குற்றம்
வழு + இல் - வழுவில்

தொழு(து)உவ னாய்நின்றான் தாலேலோ தூமணி வண்ணனே தாலேலோ - உன்னைத் தொழுது உன் அருகிலேயே நிற்கின்றான் தூய மணியின் நிறங்கொண்டவனே கண்ணுறங்கு

பதவுரை:

உன்னுடைய அடையாளங்களான ஐந்தாயுதம் பொருத்திய சங்கிலியை எழில் நிறைந்த மார்புக்குச் சூட்டுவதற்காக கொண்டு வந்த குற்றமில்லாத கொடையாளனான குபேரன் உன்னைத் தொழுது உன் அருகிலேயே நிற்கிறான். தூய மணியின் நீல வண்ணம் கொண்டவனே கண்ணுறங்கு.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 4

2009-10-04T07:55:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

பாடல் 4
சங்கின் வலம்புரியும் சேவடிக் கிண்கிணியும்
அங்கைச் சரிவளையும் நாணும் அரைத்தொடரும்
அங்கண் விசும்பில் அமரர்கள் போத்தந்தார்
செங்கண் கருமுகிலே தாலேலோ தேவகி சிங்கமே தாலேலோ

பொருள்:

சங்கின் வலம்புரியும் சேவடிக் கிண்கிணியும் -
சங்கில் வலம்புரிச் சங்கையும் அருள் தரும் திருவடிகளுக்கு கொலுசும்

சங்கின் வலம்புரி - சங்கிற் சிறந்த வலம்புரி
சேவடிக் கிண்கிணி - போன பாட்டில் ஏற்பட்ட குழப்பம் இந்தப் பட்டில் தான் தீர்ந்தது. கிண்கிணி கொலுசு தான்.

அங்கைச் சரிவளையும் நாணும் அரைத்தொடரும் - உள்ளங்கையில் ஏந்தும் சரிவளையும், தோளில் அணியும் காப்பும் , அரைஞான் கொடியும்

அங்கண் விசும்பில் அமரர்கள் போத்தந்தார் - உயர்நிலையாம் வானுலகின் அமரர்கள் தந்தனுப்பி இருக்கிறார்கள்

அங்கண் - சிறந்த இடம்
விசும்பு - வானுலகம்

செங்கண் கருமுகிலே தாலேலோ தேவகி சிங்கமே தாலேலோ - சிவந்த கண்கள் கொண்ட கருமுகில் வண்ணனே. தேவகி பெற்ற சிங்கமே உனக்குத் தாலாட்டுப் பாடுகின்றேன்.

பதவுரை:

சிறப்பு மிகுந்த வானுலகத்தில் இருந்து அமரர்கள் உனக்கு மாற்று அணிகலணாக வலம்புரிச் சங்கையும், திருவடிக் கொலுசுகளும், சரிகையும், தோள்காப்பும், அரைஞான் கொடியும் தந்திருக்கிறார்கள். சிவந்த கண்களை உடைய தேவகி பெற்ற சிங்கமே உனக்குத் தாலாட்டுப் பாடுகின்றேன். குழந்தைக்கு கண்கள் சிவந்திருக்காதே! சிங்கத் திருவுருவால் சிவந்த கண்களையுடைய தேவகியின் மைந்தனேன்னு படிச்சா சரியா வரும் ;-).

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 3

2009-10-04T07:53:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

பாடல் 3
எந்தம் பிரானார் எழில்திரு மார்வர்க்கு
சந்தம் அழகிய தாமரைத் தாளர்க்கு
இந்திரன் தானும் எழிலுடைக் கிண்கிணி
தந்துஉவ னாய்நின்றான் தாலேலோ தாமரைக் கண்ணனே தாலேலோ

பொருள்:

எந்தம் பிரானார் எழில்திரு மார்வர்க்கு -
அழகிய மார்பினை உடைய எங்கள் தலைவனுக்கு

தம்பிரான் - தலைவன்

தாமரைத் தாளர்க்கு இந்திரன் தானும் - தாமரை மலர் போன்ற குளிர்ந்த திருவடிகள் கொண்டவனுக்கு கொண்டவனுக்கு இந்திரன் தானும்

சந்தம் அழகிய எழிலுடைக் கிண்கிணி - இனிய இசையை எழுப்பும் கொலுசினை

கிண்கிணி - கொலுசு, சதங்கை (அப்ப கிலு,கிலுப்பு கிடையாதா)

தந்துஉவ னாய்நின்றான் தாலேலோ தாமரைக் கண்ணனே தாலேலோ - உனக்குத் தந்து உன்னருகில் நிற்கின்றான். தாமரைக் கண்கள் கொண்டவனே உனக்குத் தாலேலோ

பதவுரை:

ஒருநிறைத் தலைவர்கள் கண்ணனுக்கு பரிசு தந்தாகி விட்டது. இந்திரனும் தன் பங்குக்கு திருவடிகளுக்கு கொலுசு தருகிறானாம். என்ன இருந்தாலும் அசுரர் எழுச்சி கண்ட போதெல்லாம் அடைகலம் அடைந்தது திருமாலின் திருவடிகள் தானே. அந்த நன்றி உணர்ச்சியாக இருக்கும். அதுமட்டுமல்லாது கூடவே இருந்து பணிவிடை வேறு செய்வானாம். எனவே அடியார்களுக்கு மலர் போன்று இரங்கிய கண்கள் கொண்டவனே உன்னைத் தாலாட்டுகிறேன்.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 2

2009-09-30T12:30:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

பாடல் 2
உடையார் கனமணியோடு ஒண்மா துளம்பூ
இடைவிரவிக் கோத்த எழில்தெழ்கி னோடு
விடையேறு காபாலி ஈசன் விடுதந்தான்
உடையாய் அழேல் அழேல் தாலேலோ உலகம் அளந்தானே தாலேலோ

பொருள்:

உடையார் கனமணியோடு ஓண்மா துளம்பூ - பெருஞ்செலவம் உடையவர்களிடம் மட்டுமே இருக்கக் கூடிய சிறப்பு வாய்ந்த மணிகளோடு அழகிய மாதுளம்பூவை

கனம் - சிறப்பு
ஒண் - ஒப்பற்ற, சிறந்த

இடைவிரவிக் கோத்த எழில்தெழ்கி னோடு - இடையே கோர்த்த எழில் நிறைந்த அரையில் அணியும் வடத்தை

தெழ்கு - இடுப்பில் அணியும் அணிகலன்

விடையேறு காபாலி ஈசன்விடு தந்தான் - காளையின் மீது ஏறிவரும் காபாலம் என்னும் கூத்தை உடைய சிவன் அனுப்பி இருக்கிறான்

விடை - காளை

காபாலி - சிவன் பிரமனின் (ஐந்தாவது)தலையைக் கொய்து அந்த மண்டை ஒட்டை வைத்துக் கொண்டு ஆடும் கூத்து.

பதிவர் குமரனின் கலித்தொகை காட்டும் சிவசக்தியின் ஊழிக்கூத்து என்ற பதிவிலிருந்து

கொட்டி, பாண்டரங்கம், காபாலம் என்னும் இந்த மூவகை ஆட்டங்களைப் பற்றியும் சிலப்பதிகாரம் பேசுகின்றது என்று உரையாசிரியர்கள் சொல்கிறார்கள். அப்போது கொட்டியென்பது உலகை அழிக்கும் தொழிலின் போது ஆடும் கூத்து என்றும், பாண்டரங்கம் என்பது திரிபுரத்தை அழித்த போது ஆடிய கூத்து என்றும், காபாலம் என்பது அயன் தலையைக் கொய்த போது ஆடிய கூத்து என்றும் சொல்கிறதாம்.

உடையாய் அழேல் அழேல் தாலேலோ உலகம் அளந்தானே தாலேலோ - அதனைப் பெற்றுக் கொண்டு அழாதிருப்பாயாக, உலகம் அளந்த பெருமாளே அழாதிருப்பாயாக

பதவுரை:

நீ அழும் குரல் கேட்டு உன் மாப்பிள்ளை பெருஞ்செல்வர்கள் தங்களுக்குப் பெருமை எனப் போற்றும் அரிய மணிகளோடு அழகிய மாதுளம்பூக்களை இடையே கோர்த்த எழில் நிறைந்த அரைஞான் கயிரொன்றை அனுப்பி இருக்கிறான். அதை நான் உனக்குத் தருவேன். அதனைப் பெற்றுக் கொண்டு முன்பு உலகம் அளந்த பெருமாளே அழாதிருப்பாயாக.

பெரியாழ்வார் திருமொழி 1 - 3 - 1

2009-09-30T07:50:00.000-07:00

பெரியாழ்வார் திருமொழி - முதற் பத்து
மூன்றாம் திருமொழி - மாணிக்கங்கட்டி
தாலப்பருவம் - குழந்தை கண்ணனைத் தொட்டிலிலிட்டுத் தாலாட்டுதல்
கலித்தாழிசை

குறிப்பு: இப்பாடலை இருமுறை சேவிக்க வேண்டும்!

பாடல் 1
மாணிக்கம் கட்டி வயிரம் இடைக்கட்டி*
ஆணிப்பொன் னால்செய்த வண்ணச் சிறுத்தொட்டில்*
பேணி யுனக்கு பிரமன் விடுதந்தான்*
மாணிக் குறளனே! தாலேலோ வையமளந்தானே! தாலேலோ.

பொருள்:

மாணிக்கங் கட்டி வயிரம் இடைக்கட்டி - மாணிக்கங்கள் பதித்து, நடு,நடுவே வயிரத்தைப் பதித்து; மாணிக்கம் என்பது நவமணிகளில் ஒன்று.

மாணிக்கம் என்பது சிவப்பு வண்ணம்; வைரம் வெண்மையான அதாவது, ஒரு வகையில் கண்ணாடி போல் இருக்கும்.
செந்நிற மாணிக்கக் கற்களை எங்கும் விரவிப் பதித்து, அவற்றிற்கிடையில், மாணிக்கக் கற்களை எடுத்துக்காட்டுவதற்கு ஏற்றவாறு வெண்ணிற வைரக் கற்களையும் பதித்து

ஆணிப்பொன் னால்செய்த வண்ணச் சிறுதொட்டில் - பொன்னிற் சிறந்தது ஆணிப்பொன். அதாவது சிறிதளவும் கலப்படமில்லாத தூய்மையான பசும்பொன்.

அத்தகைய தூயத் தங்கத்தால் செய்யப்பட்ட அழகிய, உனக்குப் பொருத்தமான சிறிய தொட்டில்

பேணி உனக்கு பிரமன் விடுதந்தான் - அது உனக்குப் பொருந்துமா எனச் சோதித்து அதை உனக்காகவேப் பாதுகாத்து வைத்திருந்து பிரமன் அனுப்பி வைத்தான்.

மாணிக் குறளனே! தாலேலோ வையம் அளந்தானே! தாலேலோ -

குள்ளச் சிறுவனாய் மூன்றடி நிலம் கேட்டு, ஓரடியில் உலகத்தை அளந்தவனே தாலேலோ! உனக்குத் தாலாட்டுப் பாடுகிறேன்.

மாணிக்குறளனே! தாலேலோ வையமளந்தானே! தாலேலோ - அந்தணனாய் வந்த அழகிய சிறுவனே கண்ணுறங்காயோ! உலகமனைத்தையும் தன் திருவடியாலேயே அளந்த வாமனனே கண்ணுறங்காயோ.

பதவுரை:

விண்ணிருந்து மண்ணில் உதித்த உனக்கு இங்கே சிறந்த தொட்டில் கிடைக்குமோ என்று அஞ்சி படைப்புத் தொழிலன் பிரமன் உன் மீது கொண்ட பேரன்பினால் மாணிக்கங்களும் நடுவே வயிரமும் பதித்த பொன்னிற் சிறந்த ஆணிப் பொன்னாலான எழில்மிகு தொட்டிலை உனக்குப் பொருந்தக் கூடியது தானா என அளந்து அனுப்பி இருக்கிறான். சிறுவனாய் வந்து வையம் அளந்த பெருமாளே கண்ணுறங்கு என தாலாட்டுப் பாடுகிறார்.

அளந்து - சிந்தித்து